Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:6188, Raad van State, 22-10-2026, BRS.26.005301
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 21 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.R. Kwee, stelde hoger beroep in tegen een rechterlijke uitspraak die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig achtte. Hij betwistte de rechtmatigheid van zijn bewaring bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De Afdeling oordeelt dat de rechtbank terecht en op goede gronden tot haar oordeel is gekomen, en ziet ook ambtshalve geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige toepassing van de verkorte motiveringsregel in een individuele bewaringszaak zonder bredere precedentwerking; de verwijzing naar het Remling-arrest voegt enige nuance toe maar stelt geen nieuwe rechtsregels.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past de verkorte motiveringsplicht van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe, omdat het hogerberoepschrift geen rechtseenheids- of rechtsontwikkelingsvragen bevat.
- 2Er zijn geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het arrest Remling (HvJ EU 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243).
- 3De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank (overwegingen 4.2, 5.1 en 5.2) integraal over.
- 4Ook ambtshalve ziet de Afdeling geen aanleiding om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te verklaren.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden aan appellant.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de verkorte afdoening ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 in combinatie met het Unierechtelijk kader uit het Remling-arrest, wat de drempel voor nadere motivering in vreemdelingenbewaringszaken bij de Afdeling verduidelijkt.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de uitspraak dat de bewaring rechtmatig blijft en dat hij geen proceskosten vergoed krijgt; de bewaring kan worden voortgezet.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenrechtelijke bewaringszaken bevestigt deze uitspraak dat hogerberoepschriften die geen rechtseenheids- of Unierechtelijke vragen opwerpen, met een verkorte motivering kunnen worden afgedaan.
Samenvatting
In deze zaak stelde een vreemdeling hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank, die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geoordeeld. De vreemdeling werd bijgestaan door mr. S.R. Kwee, advocaat te Rotterdam. De centrale juridische vraag was of de rechtbank terecht had geconcludeerd dat de vreemdelingenbewaring rechtmatig was opgelegd en voortgezet. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank bevestigd. Daarbij heeft de Afdeling de motivering uit de overwegingen 4.2, 5.1 en 5.2 van de rechtbankuitspraak integraal overgenomen. Nadere motivering acht de Afdeling niet noodzakelijk, omdat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden, zoals vereist door artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. Voorts zijn er geen vragen aan de orde over de uitleg of geldigheid van Unierecht, in lijn met het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). Ook ambtshalve ziet de Afdeling geen grond om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak illustreert de standaard werkwijze bij de Afdeling in vreemdelingenbewaringszaken waarbij het hogerberoepschrift geen rechtsvragen van algemeen belang of Unierechtelijke kwesties opwerpt: een verkorte afdoening volstaat. De verwijzing naar het recente Remling-arrest onderstreept dat de Unierechtelijke toets bij de beoordeling van de motiveringsplicht inmiddels vaste jurisprudentie vormt.