Hoger beroep vreemdeling ongegrond, rechtbank bevestigd
ECLI:NL:RVS:2026:6186, Raad van State, 22-10-2026, BRS.26.004624
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluiten van 7 juli 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie aanvragen van appellanten om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Appellanten (vreemdelingen) gingen in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank. De zaak betreft de toepassing van artikel 43, eerste lid, van de Asiel en migratiebeheerverordening (AMMV). Het hoger beroep richtte zich op de rechtsbescherming van vreemdelingen in het kader van Europees migratierecht.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (art. 91 lid 2 Vw 2000), en dat de uitspraak van de rechtbank standhoudt in het licht van de ruime uitleg die de Afdeling geeft aan de rechtsbescherming van vreemdelingen.
Impactscore
LaagDe zaak wordt afgedaan met een verkorte motivering en bevat geen nieuwe rechtsvragen; de Afdeling verwijst naar lopende prejudiciële procedures en geeft slechts beperkte toepassingsrichting. De impact is voornamelijk relevant voor de directe betrokkenen.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past de verkorte motivering van art. 91 lid 2 Vw 2000 toe: geen vragen van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming in algemene zin.
- 2Hoewel de onmiddellijke toepassing van art. 43 lid 1 AMMV mogelijk niet in lijn is met het voorlopig oordeel uit de verwijzingsuitspraak van 7 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5867), leidt dit niet tot vernietiging.
- 3De Afdeling waarborgt rechtsbescherming van vreemdelingen in afwachting van beantwoording van prejudiciële vragen door ruime uitleg te geven aan die bescherming.
- 4Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht (conform HvJ-arrest 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24), zodat prejudiciële verwijzing niet nodig is.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de verkorte afdoeningsgrond van art. 91 lid 2 Vw 2000 ook kan worden toegepast in zaken waarbij lopende prejudiciële vragen over de AMMV spelen, mits de rechtsbescherming van de betrokken vreemdelingen via ruime uitleg gewaarborgd is. Dit geeft enige duidelijkheid over de verhouding tussen nationale afdoeningssystematiek en Europees migratierecht in transitieprocedures.
Praktische impact
Voor appellanten betekent dit dat hun hoger beroep faalt en de uitspraak van de rechtbank onherroepelijk wordt. Er worden geen proceskosten vergoed. Vreemdelingen in vergelijkbare zaken kunnen in afwachting van de prejudiciële procedure rekenen op een ruime uitleg van rechtsbeschermingswaarborgen.
Onderwerp-impact
In het kader van de implementatie van de Asiel en migratiebeheerverordening biedt deze uitspraak een tijdelijk handvat: ondanks onzekerheid over de uitleg van art. 43 lid 1 AMMV kunnen zaken op nationaal niveau worden afgedaan, mits adequate rechtsbescherming gewaarborgd blijft.
Samenvatting
In deze zaak gingen appellanten in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over de toepassing van artikel 43, eerste lid, van de Asiel en migratiebeheerverordening (AMMV). De centrale juridische vraag betrof de rechtsbescherming van vreemdelingen in de context van de directe toepassing van deze Europese verordening, terwijl daarover prejudiciële vragen lopen bij het Hof van Justitie van de Europese Unie. De Afdeling verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank, met toepassing van de verkorte afdoeningsgrond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Dit artikel laat toe dat een nadere motivering achterwege blijft wanneer het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. De Afdeling erkent expliciet dat de onmiddellijke toepassing van art. 43 lid 1 AMMV mogelijk niet in lijn is met haar eigen voorlopig oordeel uit de verwijzingsuitspraak van 7 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5867). Dit maakt echter geen verschil, omdat de uitspraak van de rechtbank standhoudt in het licht van de ruime uitleg die de Afdeling geeft aan de rechtsbescherming van vreemdelingen gedurende de periode dat de prejudiciële vragen bij het Hof van Justitie in behandeling zijn. Voorts roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht in de zin van het HvJ-arrest van 24 maart 2026, zodat een nieuwe prejudiciële verwijzing niet aan de orde is. De minister wordt niet veroordeeld in de proceskosten. De uitspraak illustreert hoe de Afdeling in een rechtsonzekere Europeesrechtelijke context toch nationaal tot afdoening kan komen door een ruime invulling van rechtsbeschermingswaarborgen.