Inreisverbod blijft ondanks Chavez-Vilchez afgeleide verblijfsrecht aanspraak
ECLI:NL:RVS:2026:6180, Raad van State, 21-10-2026, BRS.26.000949
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 18 november 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om afgifte van een verblijfsdocument EU/EER als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, en het verzoek om opheffing van het tegen hem uitgevaardigde inreisverbod, afgewezen.
Kern van de zaak
Een Ethiopische man met een zwaar inreisverbod van tien jaar verzoekt opheffing daarvan omdat hij afgeleid verblijfsrecht claimt op grond van het Chavez-Vilchez-arrest, vanwege zijn Nederlandse kinderen en partner. De minister weigert opheffing omdat appellant nog steeds een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor de samenleving vormt.
Beslissing van de rechter
De Raad van State honoreert de grief van appellant tegen het oordeel van de rechtbank, waarbij de precieze uitkomst door onvolledige tekst niet volledig kan worden vastgesteld. De doorslaggevende kwestie is of het reclasseringsrapport en de sepotbeslissing van het OM alsnog tot heroverweging van de dreiginsgbeoordeling hadden moeten leiden.
Impactscore
MiddelDe zaak bevestigt bestaande rechtspraak over Chavez-Vilchez en de openbare-orde-uitzondering zonder fundamenteel nieuwe rechtsnormen te stellen; de impact is voornamelijk casuïstisch maar relevant voor de praktijk van inreisverboden bij gezinssituaties.
Belangrijkste punten
- 1Appellant heeft op grond van Chavez-Vilchez (HvJ EU 10 mei 2017) in beginsel recht op afgeleid verblijfsrecht als primaire verzorger van Nederlandse kinderen.
- 2Een zwaar inreisverbod (10 jaar, vaststaand in rechte) staat in de weg aan dit afgeleide verblijfsrecht indien appellant een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor de samenleving vormt.
- 3Het reclasseringsrapport van 1 juni 2023 en de sepotbeslissing van het OM van 13 februari 2025 zijn door de rechtbank buiten beschouwing gelaten omdat ze niet tijdig waren overgelegd of na het besluit op bezwaar dateerden.
- 4De Raad van State acht de enige grief van appellant gegrond, wat impliceert dat deze nieuwe informatie wel degelijk relevant had moeten worden meegewogen.
- 5De uitspraak is deels onvolledig waardoor de volledige beslissing niet met zekerheid kan worden vastgesteld.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak raakt de spanning tussen EU-rechtelijk afgeleid verblijfsrecht (Chavez-Vilchez) en nationaalrechtelijke openbare-orde-gronden voor inreisverboden, en bevestigt dat nieuwe informatie over gedragsverbetering tijdig moet worden betrokken bij de beoordeling van de actuele dreiging.
Praktische impact
Voor appellant betekent een gegronde grief mogelijk dat de zaak wordt terugverwezen voor heroverweging, waarbij het reclasseringsrapport en de sepotbeslissing alsnog meegewogen dienen te worden in de beoordeling van het inreisverbod.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij EU-burgers of hun familieleden betrokken zijn, onderstreept deze uitspraak dat openbare-orde-beoordelingen actueel en volledig gedocumenteerd moeten zijn, ook na nieuwe strafrechtelijke ontwikkelingen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Ethiopische man die verblijf beoogt bij zijn Nederlandse partner en vier minderjarige kinderen met de Nederlandse nationaliteit. Hij beroept zich op het Chavez-Vilchez-arrest van het Hof van Justitie (10 mei 2017), op grond waarvan hij als primaire verzorger van EU-burgers-kinderen een afgeleid verblijfsrecht onder artikel 20 VWEU toekomt. De minister erkent dat appellant in beginsel voldoet aan de voorwaarden van dit afgeleide verblijfsrecht, maar weigert opheffing van het zware inreisverbod (10 jaar, opgelegd 26 mei 2017) omdat appellant nog steeds een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging vormt die een fundamenteel belang van de samenleving aantast. De rechtbank oordeelde dat het reclasseringsrapport van 1 juni 2023 en de sepotbeslissing van het Openbaar Ministerie van 13 februari 2025 — waarbij vervolging wegens gebrek aan bewijs werd gestaakt na een verdenking van zware mishandeling op 3 februari 2023 — niet afdoen aan de motivering van de minister. De rechtbank betrok daarbij dat het rapport niet voorafgaand aan het besluit op bezwaar was overgelegd en de sepotbeslissing van na dat besluit dateerde. De Raad van State verklaart de enige grief van appellant echter gegrond. Dit impliceert dat de Raad oordeelt dat deze stukken wel degelijk een rol hadden moeten spelen bij de beoordeling van de actuele dreiging die van appellant uitgaat. De exacte verdere beslissing van de Raad is door de onvolledigheid van de beschikbare tekst niet met volledige zekerheid vast te stellen, maar de gegrondverklaring opent de weg voor heroverweging van de openbare-orde-beoordeling in het licht van de meest recente informatie over appellants gedrag en strafrechtelijke situatie.