Hoger beroep Turkse zelfstandige over mvv-vereiste ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:6171, Raad van State, 21-10-2026, BRS.26.003261
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 2 juli 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een Turkse zelfstandige (appellant) ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank over het mvv-vereiste (machtiging tot voorlopig verblijf). Appellant stelde problemen te ondervinden bij het aanvragen van een mvv en betwistte de toepasselijkheid van dit vereiste voor Turkse zelfstandigen.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De Afdeling past de verkorte motiveringsplicht toe (art. 91 lid 2 Vw 2000) omdat de rechtsvraag reeds is beantwoord in eerdere uitspraken van 15 oktober 2026 over hetzelfde onderwerp.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige bevestiging van reeds bestaande jurisprudentie via de verkorte procedure en bevat geen nieuwe rechtsontwikkeling of principiële beslissing.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte afdoening ex artikel 91 lid 2 Vw 2000: geen nadere motiveringsplicht omdat geen vragen van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of algemene rechtsbescherming spelen.
- 2De rechtsvraag over het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen en gestelde problemen bij de mvv-aanvraag is al beantwoord in RvS-uitspraken van 15 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:6043 en 6044).
- 3Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het Remling-arrest van het HvJ EU van 24 maart 2026.
- 4De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
- 5Uitspraak betreft een enkelvoudige kamer, wat de routinematige aard van de zaak onderstreept.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn in de jurisprudentie over het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen en voegt geen nieuwe rechtsvragen toe; de verkorte motivering illustreert dat dit rechtsterrein als uitgekristalliseerd wordt beschouwd.
Praktische impact
Turkse zelfstandigen die het mvv-vereiste aanvechten met een beroep op problemen bij de aanvraagprocedure, hebben na de uitspraken van 15 oktober 2026 weinig kans van slagen bij de Afdeling.
Onderwerp-impact
Voor de verblijfsrechtelijke positie van Turkse zelfstandigen in Nederland bevestigt deze uitspraak dat het mvv-vereiste onverkort geldt en dat gestelde praktische belemmeringen bij de aanvraag geen grond vormen voor ontheffing.
Samenvatting
In deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 21 oktober 2026 staat het hoger beroep centraal van een Turkse zelfstandige die opkomt tegen een eerdere uitspraak van de rechtbank over het mvv-vereiste. De appellant, bijgestaan door mr. S.N. Arikan, stelde dat het vereiste van een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) voor Turkse zelfstandigen in zijn situatie niet onverkort kon worden toegepast, mede vanwege gestelde problemen bij het doorlopen van de mvv-aanvraagprocedure. De Afdeling verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de aangevallen uitspraak van de rechtbank. Daarbij maakt de Afdeling gebruik van de verkorte afdoeningsprocedure van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000: omdat het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden, hoeft de beslissing niet verder te worden gemotiveerd. Doorslaggevend is dat de rechtsvraag over het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen en de problemen bij de aanvraag hiervan reeds is beantwoord in twee uitspraken van 15 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:6043 en ECLI:NL:RVS:2026:6044). Het hoger beroep biedt geen aanleiding in dit geval anders te oordelen. Tevens overweegt de Afdeling dat de grieven geen vragen oproepen over de uitleg of geldigheid van Unierecht, overeenkomstig het Remling-arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is gewezen door een enkelvoudige kamer, hetgeen de routinematige aard ervan benadrukt. Voor de rechtspraktijk rondom Turkse zelfstandigen en het mvv-vereiste voegt deze zaak inhoudelijk niets nieuws toe.