Hoger beroep Turkse zelfstandige over mvv-vereiste ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:6168, Raad van State, 21-10-2026, BRS.26.003255
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 25 juli 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een Turkse zelfstandige (appellant) ging in hoger beroep bij de Raad van State nadat de rechtbank zijn beroep had verworpen. De zaak betrof het mvv-vereiste dat geldt voor Turkse zelfstandigen en de gestelde problemen bij het aanvragen van een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv).
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De doorslaggevende reden is dat de rechtsvraag over het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen al eerder door de Afdeling is beantwoord in uitspraken van 15 oktober 2026, en het hogerberoepschrift geen nieuwe vragen stelt die het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming dienen.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige bevestiging van reeds gevestigde rechtspraak zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de verkorte motivering ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 benadrukt het gebrek aan precedentwaarde.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: motivering hoger beroepsoordeel achterwege gelaten wegens ontbreken van relevante rechtsvragen
- 2Rechtsvraag over mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen is reeds beantwoord in RvS-uitspraken van 15 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:6043 en :6044)
- 3Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht conform het Remling-arrest (HvJEU 24 maart 2026)
- 4Geen proceskostenveroordeling voor de minister
- 5Enkelvoudige kamer; standaardprocedure bij herhaling van reeds besliste rechtsvragen
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen in stand blijft en roept geen nieuwe Unierechtelijke vragen op. De verkorte motivering op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 onderstreept dat dit rechtspunt als uitgekristalliseerd wordt beschouwd.
Praktische impact
Voor Turkse zelfstandigen die problemen ondervinden bij het aanvragen van een mvv biedt deze uitspraak geen extra rechtsbescherming; zij dienen zich te conformeren aan de bestaande mvv-vereisten zoals uitgelegd in de eerder gewezen precedenten.
Onderwerp-impact
De uitspraak bevestigt dat de overheid het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen onverkort kan handhaven, zonder dat Unierechtelijke bezwaren of procedurele belemmeringen bij de mvv-aanvraag tot een andere uitkomst leiden.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het hoger beroep van een Turkse zelfstandige ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. De appellant, bijgestaan door een advocaat in Amsterdam, had hoger beroep ingesteld tegen een beslissing die verband hield met het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen en de gestelde moeilijkheden bij het aanvragen van een machtiging tot voorlopig verblijf. De Afdeling heeft gebruik gemaakt van de verkorte afdoeningsprocedure op grond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Dit artikel maakt het mogelijk de motivering van een oordeel achterwege te laten wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven. De centrale juridische vraag — of het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen rechtmatig is en of gestelde problemen bij de mvv-aanvraag tot een uitzondering kunnen leiden — was reeds beantwoord in twee uitspraken van de Afdeling van 15 oktober 2026. Het hoger beroep bood geen gronden om in dit geval tot een ander oordeel te komen. Evenmin riep de zaak vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht, overeenkomstig het door het Hof van Justitie gewezen Remling-arrest van 24 maart 2026. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige precedentwaarde, maar bevestigt dat de rechtslijn inzake het mvv-vereiste voor Turkse zelfstandigen als vaststaand wordt beschouwd. Proceskosten zijn niet toegewezen aan de minister. De zaak is enkelvoudig afgedaan.