Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting tijdens hoger beroep

Samenvatting

Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een beslissing die zijn uitzetting mogelijk maakt en heeft tegelijkertijd de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Zijn verzoek hield in dat hij niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep is beslist, en dat hem opvang en verstrekkingen worden toegekend gedurende deze periode. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe op basis van de aangevoerde gronden, onder verwijzing naar de vaste uitspraaklijn van de Afdeling zoals neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Inhoudelijke overwegingen over de rechtmatigheid van het uitzetbesluit of de kansen in hoger beroep ontbreken in de gepubliceerde tekst; de toewijzing lijkt te steunen op een standaardbeoordeling waarbij de voorzieningenrechter op grond van het aangevoerde voldoende aanleiding ziet voor schorsing. Concreet bepaalt de voorzieningenrechter dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling in hoger beroep heeft beslist. Daarnaast wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ter hoogte van €934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkt zelfstandig rechtsgevolg: zij is een procedurele tussenmaatregel die de status quo bevriest in afwachting van een inhoudelijk oordeel. Voor de betrokken vreemdeling is het resultaat echter concreet en ingrijpend: hij behoudt voorlopig zijn verblijf in Nederland en zijn aanspraak op opvang. Juridisch voegt de uitspraak weinig toe aan bestaande jurisprudentie.