Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:RVS:2026:6150, Raad van State, 21-10-2026, BRS.26.004630
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 22 oktober 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.
Kern van de zaak
Appellant stelde hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, maar betaalde het verschuldigde griffierecht niet binnen de gestelde termijn. Hij stelde bij brief van 23 september 2026 om vrijstelling te hebben verzocht, maar die brief kwam niet bij de Afdeling aan en hij kon de verzending ervan niet bewijzen.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is dat appellant het griffierecht niet tijdig heeft betaald en de gestelde vrijstellingsbrief niet aantoonbaar is verzonden, zodat geen grond bestaat het hoger beroep toch in behandeling te nemen.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige procedurele beslissing over niet-betaald griffierecht zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is volledig in lijn met vaste jurisprudentie.
Belangrijkste punten
- 1Appellant heeft het griffierecht niet betaald vóór de verlengde termijn van 2 oktober 2026.
- 2Appellant stelde vrijstelling van griffierecht te hebben aangevraagd per brief van 23 september 2026, maar die brief is niet bij de Raad van State ontvangen.
- 3Appellant heeft de verzending van de vrijstellingsbrief niet met stukken onderbouwd.
- 4De Afdeling ziet geen reden het hoger beroep ondanks het uitblijven van betaling toch in behandeling te nemen.
- 5Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat niet-tijdige betaling van griffierecht leidt tot niet-ontvankelijkheid, tenzij de appellant een vrijstelling of verschoonbare reden aantoonbaar maakt. Een onbewijsbare stelling over een verzonden vrijstellingsverzoek volstaat niet.
Praktische impact
Appellant kan zijn hoger beroep inhoudelijk niet laten beoordelen en verliest daarmee zijn rechtsmiddel. De uitspraak benadrukt dat appellanten betalingsbewijzen én verzendbewijzen van correspondentie met de rechter zorgvuldig moeten bewaren.
Onderwerp-impact
Voor procedures tegen de overheid geldt onverminderd dat tijdige betaling van griffierecht een harde processuele voorwaarde is; het niet-aantoonbaar maken van een vrijstellingsverzoek biedt geen soelaas.
Samenvatting
In deze zaak had appellant hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De griffier wees appellant er bij brief op dat hij griffierecht diende te betalen, met als uiterste betalingsdatum 17 september 2026. Omdat betaling uitbleef, werd bij aangetekende brief van 18 september 2026 een laatste termijn gesteld tot 2 oktober 2026, met de uitdrukkelijke waarschuwing dat het hoger beroep bij niet-betaling niet-ontvankelijk kon worden verklaard. Appellant voldeed ook aan deze verlengde termijn niet. Na een nadere gelegenheid tot reageren stelde appellant dat hij op 23 september 2026 een brief had verstuurd met een verzoek om vrijstelling van het griffierecht. Die brief was echter niet bij de Afdeling binnengekomen. Appellant slaagde er bovendien niet in de verzending van die brief met stukken – zoals een bewijs van aangetekende verzending of een ontvangstbevestiging – te onderbouwen. De enkele stelling dat de brief was verstuurd, acht de Afdeling onvoldoende om van de vaste regel af te wijken. De centrale rechtsvraag was of het uitblijven van griffierechtbetaling kon worden geëxcuseerd op grond van het gestelde vrijstellingsverzoek. De Afdeling beantwoordde die vraag ontkennend: zonder bewijs van tijdige verzending of ontvangst van een vrijstellingsverzoek bestaat geen grond om het hoger beroep toch inhoudelijk te behandelen. Het hoger beroep werd dan ook niet-ontvankelijk verklaard. Een proceskostenveroordeling bleef achterwege. De uitspraak illustreert dat appellanten niet alleen tijdig moeten betalen, maar ook verzendbewijzen van relevante correspondentie moeten bewaren om processuele gevolgen te voorkomen.