Vreemdeling krijgt voorlopige voorziening: uitzetting opgeschort

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening aangevraagd. Hij had hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en vreesde hangende dat hoger beroep te worden uitgezet. Tevens verzocht hij om opvang en verstrekkingen gedurende de procedure. De rechtsvraag was of de omstandigheden van het geval voldoende aanleiding gaven om de uitzetting te schorsen totdat de hogerberoepsrechter uitspraak heeft gedaan. De voorzieningenrechter beantwoordt die vraag bevestigend. Onder verwijzing naar de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) oordeelt hij dat het aangevoerde voldoende grond biedt voor het treffen van een voorlopige voorziening. Concreet bepaalt de voorzieningenrechter dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat op zijn hoger beroep is beslist. Daarnaast wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten, begroot op € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is een voorlopige maatregel en laat het oordeel in de bodemprocedure volledig open. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld; de rechter past bestaande jurisprudentie toe. De praktische betekenis is dat de vreemdeling tijdelijk beschermd is tegen gedwongen vertrek en de uitkomst van het hoger beroep kan afwachten. Voor de minister betekent dit dat hij de procedure moet voortzetten en de proceskosten moet dragen. De zaak illustreert de standaardwerkwijze in het vreemdelingenrecht waarbij de voorzieningenrechter bij een serieus hoger beroep de feitelijke situatie bevriest in afwachting van de definitieve beslissing.