RvS: Turkse ex-politieagent Gülenist geen gegronde vrees vervolging

Samenvatting

Deze zaak betreft een Turkse man met de Nederlandse asielaanvraag na een turbulente periode in Turkije. Hij was van 1993 tot 2016 werkzaam als politieagent en werd kort na de couppoging van 15 juli 2016 per decreet ontslagen, gearresteerd en gedetineerd wegens vermeende betrokkenheid bij de Gülenbeweging. In april 2018 werd hij vrijgelaten en anderhalf jaar later in hoger beroep vrijgesproken. Nadat hij in 2022 vernam dat een collega zijn naam had doorgegeven aan de autoriteiten en een nieuw onderzoek was gestart, vertrok hij naar Nederland en vroeg asiel aan. De minister erkende dat de Turkse autoriteiten hem Gülenisme toedichten en plaatste hem in een risicogroep, maar achtte geen gegronde vrees voor vervolging aanwezig. Betrokkene had immers tussen zijn vrijlating en zijn vertrek geen aantoonbare problemen gehad met de Turkse autoriteiten, en de autoriteiten hadden besloten hem niet opnieuw strafrechtelijk te vervolgen. De rechtbank Den Haag (zittingsplaats Utrecht) had de minister echter teruggefloten, oordelend dat hij de beschikbare informatiebronnen selectief had gebruikt en geen eenduidige conclusie kon trekken over de willekeur van Gülenisten-vervolgingen in Turkije. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State zet dit oordeel opzij. Verwijzend naar haar eigen uitspraak van 25 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1607) over het gewijzigde beleid per 1 december 2023, oordeelt de Afdeling dat de minister zijn standpunt deugdelijk heeft gemotiveerd. Het hoger beroep van de minister wordt gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank vernietigd en het oorspronkelijke beroep van betrokkene ongegrond verklaard. De uitspraak benadrukt dat kwalificatie als lid van een risicogroep onvoldoende is voor vluchtelingenstatus; individuele omstandigheden, waaronder het uitblijven van concrete vervolgingshandelingen na vrijlating, zijn doorslaggevend.