Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:6130, Raad van State, 19-10-2026, BRS.26.004955
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 1 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, vertegenwoordigd door een advocaat uit Assen, heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een rechterlijke uitspraak die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geoordeeld. De zaak betreft de vraag of de opgelegde vreemdelingenbewaring in stand kan blijven.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De Afdeling oordeelde dat de rechtbank terecht en op goede gronden tot haar oordeel was gekomen, er geen rechtseenheidsvragen speelden en ook ambtshalve geen reden bestond om de bewaring onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van de verkorte motiveringsregel van artikel 91 lid 2 Vw 2000 in een individuele bewaringszaak en stelt geen nieuwe rechtsregels; de verwijzing naar het HvJ-arrest Remling voegt enige context toe maar heeft geen zelfstandige precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past de verkorte motivering van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe, nu geen vragen van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming aan de orde zijn.
- 2Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, met verwijzing naar het HvJ-arrest Remling (ECLI:EU:C:2026:243).
- 3De Afdeling overneemt de motivering van de rechtbank onder overweging 6.1 zonder verdere inhoudelijke uitwerking.
- 4Ambtshalve toetsing leidt evenmin tot het oordeel dat de vreemdelingenbewaring onrechtmatig is.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de verkorte afdoeningsprocedure ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en sluit aan bij het HvJ-arrest Remling over de reikwijdte van de Unierechtelijke toetsingsplicht in vreemdelingenzaken.
Praktische impact
Voor de appellant heeft de uitspraak tot gevolg dat de vreemdelingenbewaring rechtmatig wordt geacht en hij geen aanspraak maakt op vergoeding van proceskosten; de bewaring kan worden voortgezet.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht bevestigt deze uitspraak de mogelijkheid van de rechter om zonder uitgebreide motivering hoger beroepen in bewaringszaken af te doen wanneer geen principiële rechtsvragen spelen.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een hoger beroep van een vreemdeling tegen een rechterlijke uitspraak waarbij zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig was geoordeeld. De vreemdeling, bijgestaan door een advocaat in Assen, stelde hoger beroep in bij de Raad van State met als doel de bewaring alsnog onrechtmatig te laten verklaren. De Afdeling doet de zaak af met toepassing van de verkorte motiveringsregel van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. Dit betekent dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven. De Afdeling overneemt de motivering van de rechtbank — neergelegd in overweging 6.1 van de aangevallen uitspraak — zonder deze inhoudelijk verder uit te werken. Daarnaast stelt de Afdeling vast dat er evenmin vragen spelen over de uitleg of geldigheid van bepalingen van Unierecht, waarbij wordt verwezen naar het recente arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). Ook de ambtshalve toetsing van de vreemdelingenbewaring levert geen aanknopingspunten op voor het oordeel dat de bewaring onrechtmatig zou zijn. De Afdeling verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak is in juridisch opzicht weinig bijzonder: zij illustreert de standaard toepassing van de verkorte afdoeningsprocedure in vreemdelingenbewaringszaken en heeft geen zelfstandige precedentwerking. Voor de betrokken vreemdeling is de uitkomst echter ingrijpend, nu de rechtmatigheid van zijn bewaring definitief is bevestigd.