Voorzieningenrechter onbevoegd bij hogeronderwijsgeschil over vakinschrijving
ECLI:NL:RVS:2026:6112, Raad van State, 15-10-2026, 202603020/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij beslissing van 8 september 2026 heeft de examencommissie van de School of Business and Economics het verzoek van [verzoeker] om te worden ingeschreven voor het vak Sustainable Development for Emerging Markets (het vak) in periode 2 afgewezen. Tegen deze beslissing heeft [verzoeker] administratief beroep ingesteld bij het college van beroep voor de examens (CBE). Ook heeft hij de voorzitter van het CBE verzocht een voorlopige voorziening hangende het administratief beroep te treffen. De voorzitter van het CBE heeft dit verzoek op 23 september 2026 afgewezen. [verzoeker] heeft de examencommissie verzocht om hem in te schrijven voor het vak in periode 2. Dit zou het vierde vak zijn dat hij in periode 2 volgt, naast de vakken Social Entrepreneurschip, Global Business en Emerging Economies EMEA. De examencommissie heeft het verzoek van [verzoeker] afgewezen. Het maximum aantal vakken dat een student in een periode mag volgen is twee. Het is alleen mogelijk om - twee keer per opleiding - drie vakken in een periode te volgen, mits alle vakken uit het eerste jaar zijn behaald. [verzoeker] kan zich wel inschrijven voor een exam-only, maar dit biedt mogelijk geen uitkomst om het vak af te ronden, omdat dit maar een deel van het eindcijfer uitmaakt. [verzoeker] verzoekt de voorzieningenrechter een voorlopige voorziening te treffen om hem hangende het administratief beroep in te schrijven voor het vak in periode 2.
Kern van de zaak
Een bachelorstudent aan Maastricht University verzocht de examencommissie hem in te schrijven voor een vierde vak in periode 2, wat werd geweigerd wegens het maximumaantal van twee vakken per periode. De student vroeg vervolgens een voorlopige voorziening bij de voorzieningenrechter van de Raad van State, hangende het administratief beroep bij het CBE.
Beslissing van de rechter
De uitspraak behandelt (onvolledig overgeleverde tekst) primair de bevoegdheidsvraag; de voorzieningenrechter overweegt dat de bevoegdheid tot het treffen van een voorlopige voorziening hangende administratief beroep in het hoger onderwijs primair toekomt aan de voorzitter van het CBE op grond van artikel 7.61, zesde lid, Whw, waarbij een beoordeling door de voorzieningenrechter neerkomt op een verkapt beroep tegen de beslissing van de CBE-voorzitter.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een procedurele bevoegdheidsvraag in een individueel studiegeval en bevestigt enkel reeds bestaande jurisprudentie (RvS 2025); er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld en de tekst is bovendien onvolledig.
Belangrijkste punten
- 1Maximumaantal vakken per periode is twee (uitzonderlijk drie), een vierde vak is niet toegestaan op grond van onderwijsreglement Maastricht University.
- 2Zowel artikel 8:81 Awb als artikel 7.61 lid 6 Whw kennen een bevoegdheid toe voor voorlopige voorzieningen, maar in het hoger onderwijs prevaleert de Whw-route via de CBE-voorzitter.
- 3De Raad van State heeft eerder (ECLI:NL:RVS:2025:3619) bepaald dat de voorzitter van het CBE het meest geschikte orgaan is voor voorlopige voorzieningen in onderwijszaken.
- 4Een verzoek bij de voorzieningenrechter na afwijzing door de CBE-voorzitter kwalificeert als een verkapt rechtsmiddel tegen die beslissing.
- 5De uitspraak is fragmentarisch; de definitieve bevoegdheidsbeslissing en het eindoordeel zijn niet volledig weergegeven.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de voorrangsregel dat de voorzitter van het CBE bevoegd is voor voorlopige voorzieningen in hogeronderwijsgeschillen, en dat de voorzieningenrechter van de Raad van State in die gevallen terughoudendheid betracht. Dit sluit aan bij ECLI:NL:RVS:2025:3619 en versterkt de exclusieve CBE-route.
Praktische impact
Studenten die hangende administratief beroep bij het CBE een voorlopige voorziening wensen, dienen zich te wenden tot de voorzitter van het CBE; een parallel verzoek bij de bestuursrechter zal in beginsel stranden op bevoegdheidsgebrek of worden gekwalificeerd als verkapt hoger beroep.
Onderwerp-impact
Voor het onderwijs betekent dit dat de interne rechtsbescherming via het CBE als primair en sluitend stelsel wordt gezien, waardoor de toegang tot de bestuursrechter voor spoedeisende onderwijszaken procedureel beperkt is.
Samenvatting
Een derdejaars bachelorstudent International Business aan Maastricht University verzocht zijn examencommissie om inschrijving voor een vierde vak in studieperiode 2, naast drie reeds geplande vakken. Dit verzoek werd afgewezen omdat het onderwijsreglement een maximum van twee vakken per periode kent, met een beperkte uitzondering voor drie vakken. De student stapte vervolgens naar de voorzieningenrechter van de Raad van State met een verzoek om een voorlopige voorziening hangende het lopende administratief beroep bij het College van Beroep voor de Examens (CBE). De examencommissie betwistte de bevoegdheid van de voorzieningenrechter. De centrale juridische vraag is welk orgaan bevoegd is om hangende het administratief beroep bij het CBE een voorlopige voorziening te treffen: de voorzieningenrechter op grond van artikel 8:81 Awb, of de voorzitter van het CBE op grond van artikel 7.61 lid 6 Whw. De voorzieningenrechter overweegt – in lijn met zijn eerdere uitspraak van 1 augustus 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:3619) – dat de voorzitter van het CBE door zijn inbedding in de onderwijspraktijk het beste in staat is om dergelijke verzoeken te beoordelen. Nu de voorzitter van het CBE het verzoek al had afgewezen, zou een inhoudelijke beoordeling door de voorzieningenrechter neerkomen op een verkapt beroep tegen die beslissing, wat rechtssystematisch niet aanvaardbaar is. De uitspraak is fragmentarisch overgeleverd en de definitieve beslissing ontbreekt, maar de redenering wijst sterk in de richting van onbevoegdverklaring dan wel niet-ontvankelijkheid van het verzoek. Praktisch gezien bevestigt deze uitspraak dat studenten in het hoger onderwijs voor spoedeisende maatregelen de interne CBE-route moeten volgen en niet kunnen uitwijken naar de reguliere bestuursrechter zolang die procedure loopt.