Hoger beroep toeslagenaffaire deels niet-ontvankelijk wegens ontbrekende machtiging
ECLI:NL:RVS:2026:5786, Raad van State, 30-09-2026, 202500321/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 10 mei 2022 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aanvraag van [belanghebbende] om overname van zijn private schuld bij [appellant] van € 18.847,00 afgewezen. [belanghebbende] is erkend gedupeerde van de toeslagenaffaire. Hij heeft de minister van Financiën onder meer verzocht om overname van een schuld bij [appellant] van € 18.847,00, bestaande uit achterstallige huurbetalingen, een boetebeding en schade aan een voordeur. De minister heeft de schuld uit achterstallige huurbetalingen van € 4.718,00 overgenomen. De schuld uit het boetebeding en de schade aan een voordeur heeft de minister niet overgenomen. Deze kosten hebben betrekking op een onrechtmatige daad en komen op grond van artikel 4.1, vierde lid, onder c, van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) niet voor overname in aanmerking.
Kern van de zaak
Een erkend gedupeerde van de toeslagenaffaire verzocht de minister om overname van een schuld van bijna €19.000 bij een verhuurder. De minister nam slechts de achterstallige huurschuld over en weigerde het boetebeding en de schade aan een voordeur. De verhuurder stelde mede namens de gedupeerde hoger beroep in.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep namens de gedupeerde is niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van een geldige schriftelijke machtiging; het eigen hoger beroep van de verhuurder is ongegrond verklaard. De Afdeling kent wel een schadevergoeding van in totaal €500 toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande formele en materiële regels toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de financiële belangen zijn beperkt en de overwegingen zijn casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Een e-mail zonder handtekening van de gedupeerde volstaat niet als schriftelijke machtiging voor het instellen van hoger beroep door een gemachtigde.
- 2Schulden voortvloeiend uit onrechtmatige daad (boetebeding, zaakschade) zijn uitgesloten van schuldsanering op grond van artikel 4.1 lid 4 sub c Wht.
- 3De verhuurder heeft als schuldeiser geen zelfstandig procesbelang dat tot ontvankelijkheid in eigen naam leidt.
- 4De Afdeling kent €100 schadevergoeding toe ten laste van de minister van Financiën en €400 ten laste van de Staat (minister van JenV) wegens termijnoverschrijding.
- 5Het verzuim om een machtiging over te leggen was niet verschoonbaar, ondanks een geboden herstelmogelijkheid.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte formele eisen voor vertegenwoordiging in bestuursrechtelijke procedures en de beperkte reikwijdte van schuldsanering onder de Wet hersteloperatie toeslagen voor vorderingen uit onrechtmatige daad.
Praktische impact
Schuldeisers van toeslagengedupeerden kunnen niet zelfstandig namens die gedupeerden procederen zonder geldige ondertekende machtiging; vorderingen op basis van onrechtmatige daad blijven buiten de schuldsaneringsregeling.
Onderwerp-impact
Voor verhuurders en andere schuldeisers van toeslagengedupeerden wordt duidelijk dat alleen contractuele huurschulden voor overname in aanmerking komen, niet boetes of zaakschade.
Samenvatting
Deze zaak betreft een erkend gedupeerde van de toeslagenaffaire die de minister verzocht een schuld van bijna €19.000 bij zijn verhuurder over te nemen op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). De minister nam uitsluitend de achterstallige huurbetalingen (€4.718) over en weigerde het boetebeding en de schade aan een voordeur, omdat deze kosten voortvloeien uit onrechtmatige daad en op grond van artikel 4.1 lid 4 sub c Wht niet voor schuldsanering in aanmerking komen. De verhuurder stelde hoger beroep in, zowel namens de gedupeerde als voor zichzelf. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het hoger beroep namens de gedupeerde niet-ontvankelijk, omdat geen geldige schriftelijke machtiging is overgelegd. Een niet-ondertekende e-mail uit 2022 volstaat daarvoor niet. De verhuurder kreeg de gelegenheid het verzuim te herstellen, maar deed dat niet, terwijl van verschoonbaarheid niet is gebleken. Het eigen hoger beroep van de verhuurder werd ongegrond verklaard: hij heeft als schuldeiser geen zelfstandig procesbelang dat tot ontvankelijkheid leidt, en de weigering van de minister om de vorderingen uit onrechtmatige daad over te nemen is in overeenstemming met de wet. Opmerkelijk is dat de Afdeling wél een schadevergoeding toekent wegens overschrijding van de redelijke termijn: €100 ten laste van de minister van Financiën en €400 ten laste van de Staat (minister van Justitie en Veiligheid). De uitspraak illustreert twee kernpunten: de strikte procesvereisten voor vertegenwoordiging in het bestuursrecht, en de beperkte reikwijdte van de schuldsaneringsregeling onder de Wht, die vorderingen uit onrechtmatige daad uitdrukkelijk uitsluit. Voor schuldeisers van toeslagengedupeerden betekent dit dat zij alleen contractuele schulden vergoed kunnen krijgen via deze weg.