Beroep tegen recreatiewoningen op landtong ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5771, Raad van State, 30-09-2026, 202401926/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 30 januari 2024 heeft de raad van de gemeente Tynaarlo het bestemmingsplan "Parc de Bloemert II" vastgesteld. Het plan voorziet in de bouw van negen recreatiewoningen op een landtong in het recreatiepark Parc de Bloemert (het recreatiepark). [appellant] en anderen zijn eigenaren van naastgelegen recreatiewoningen en vrezen voor aantasting van het karakter de landtong en het verblijfsklimaat in en rond hun recreatiewoningen. [appellant] en anderen betogen dat de eigenaren en bewoners van de recreatiewoningen op het recreatiepark onvoldoende op de hoogte zijn gehouden over de voorbereiding van het bestemmingsplan en daar ook te weinig bij zijn betrokken. Zo zijn zij ten onrechte niet geïnformeerd over wanneer de raadsvergadering, waarin het bestemmingsplan werd behandeld, zou plaatsvinden.
Kern van de zaak
Eigenaren van recreatiewoningen in Parc de Bloemert maakten bezwaar tegen een bestemmingsplan dat de bouw van negen nieuwe recreatiewoningen op een nabijgelegen landtong mogelijk maakt. Zij vreesden voor aantasting van het karakter van de landtong en hun verblijfsklimaat. De zaak werd beoordeeld onder het oude recht (Wro) omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage lag.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. De gemeente heeft binnen haar beleidsruimte de betrokken belangen mogen afwegen en het bestemmingsplan voor de negen recreatiewoningen mogen vaststellen, zonder dat aannemelijk is gemaakt dat de nadelige gevolgen onevenredig zijn aan de met het plan te dienen doelen.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een enkelvoudige kamer-beslissing over een lokaal bestemmingsplan zonder nieuwe rechtsvragen; het overgangsrecht en het toetsingskader zijn reeds vaste jurisprudentie van de Afdeling.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het ontwerpplan op 27 juli 2022 ter inzage is gelegd, blijft de Wet ruimtelijke ordening (Wro) van toepassing.
- 2De beroepsgrond over onjuiste passages in de natuurtoets is ter zitting ingetrokken door appellanten.
- 3De raad heeft beleidsruimte bij de vaststelling van een bestemmingsplan; de Afdeling toetst slechts of het besluit in overeenstemming is met het recht.
- 4Appellanten zijn eigenaren van naastgelegen recreatiewoningen en stellen te vrezen voor aantasting van karakter en verblijfsklimaat.
- 5Er worden geen proceskosten vergoed aan partijen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet: bestemmingsplannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, worden volledig getoetst aan de Wro. Dit is een bevestiging van bestaande rechtspraktijk zonder nieuwe rechtsregels.
Praktische impact
De negen recreatiewoningen op de landtong in Parc de Bloemert kunnen worden gerealiseerd; appellanten hebben geen verdere juridische blokkade meer en dienen de planologische situatie te accepteren.
Onderwerp-impact
Voor recreatiepark-ontwikkelingen geldt dat omwonende recreatiewoning-eigenaren beperkte slagingskans hebben bij beroep tegen uitbreiding, zolang de gemeente een deugdelijke belangenafweging heeft gemaakt in het kader van een goede ruimtelijke ordening.
Samenvatting
In deze zaak staat een bestemmingsplan centraal dat de gemeente heeft vastgesteld om de bouw van negen recreatiewoningen op een landtong in recreatiepark Parc de Bloemert mogelijk te maken. Eigenaren van naastgelegen recreatiewoningen hebben beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Zij vreesden dat de nieuwe woningen het karakter van de landtong en het verblijfsklimaat rondom hun eigen recreatiewoningen zouden aantasten. Een eerste procedurele kwestie betrof het toepasselijke recht. Omdat het ontwerpbestemmingsplan reeds op 27 juli 2022 ter inzage is gelegd — dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — bepaalt het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet dat de Wet ruimtelijke ordening (Wro) van toepassing blijft totdat het bestemmingsplan onherroepelijk is. De Afdeling toetst de zaak dan ook uitsluitend aan het oude recht. Inhoudelijk stonden appellanten voor de uitdaging om aan te tonen dat de gemeente de betrokken belangen onjuist had afgewogen of dat de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn aan de met het plan te dienen doelen. De Afdeling herhaalt het vaste toetsingskader: de gemeenteraad beschikt over beleidsruimte bij het vaststellen van bestemmingen, en de Afdeling beoordeelt uitsluitend of het besluit in overeenstemming is met het recht. Ter zitting trokken appellanten bovendien hun beroepsgrond over vermeende onjuistheden in de natuurtoets in, waardoor het geschil verder werd ingeperkt. De Afdeling verklaart het beroep ongegrond. Er zijn geen proceskosten toegewezen. De uitspraak, gedaan door een enkelvoudige kamer, heeft een beperkte juridische reikwijdte: zij bevestigt bestaande jurisprudentie over het overgangsrecht van de Omgevingswet en het toetsingskader bij bestemmingsplannen, zonder nieuwe rechtsregels te stellen.