Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding

Samenvatting

In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 1 oktober 2026 het hoger beroep van appellant niet-ontvankelijk verklaard. De achtergrond van de zaak is slechts beperkt uit de uitspraak af te leiden; vermoedelijk gaat het om een vreemdelingenrechtelijke zaak, gelet op de verwijzing naar de zogenoemde Bahaddar-omstandigheden. Appellant had hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister, maar de termijn voor het instellen van hoger beroep was op 18 november 2025 verstreken. Het hogerberoepschrift bereikte de Raad van State pas na die datum. De centrale juridische vraag was of het te laat ingediende hoger beroep toch ontvankelijk kon worden verklaard. In het bestuursrecht geldt als hoofdregel dat een na de termijn ingediend rechtsmiddel niet-ontvankelijk is. Uitzonderingen zijn mogelijk indien de indiener redenen aanvoert waarom het beroep toch in behandeling moet worden genomen. Appellant heeft van deze mogelijkheid geen gebruik gemaakt. Daarnaast heeft de Afdeling beoordeeld of er sprake is van zogenoemde Bahaddar-omstandigheden, een in de vreemdelingenrechtspraak ontwikkeld leerstuk op basis van de gelijknamige EHRM-uitspraak. Op grond hiervan kan de rechter een termijnoverschrijding in uitzonderlijke gevallen passeren indien klemmende humanitaire redenen daartoe nopen. De Afdeling oordeelt dat dergelijke omstandigheden in dit geval niet aanwezig zijn. De conclusie is dat het hoger beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard. De uitspraak heeft geen inhoudelijke rechtsontwikkeling tot gevolg, maar illustreert eens te meer het belang van tijdige indiening van rechtsmiddelen en de strikte wijze waarop de Afdeling omgaat met termijnoverschrijdingen, ook in vreemdelingenrechtelijke zaken.