Raad van State: CTER-code politie geen appellabel besluit
ECLI:NL:RVS:2026:5660, Raad van State, 23-09-2026, 202401062/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij brief van 17 maart 2021 heeft de korpschef een reactie gegeven op een verzoek van [appellant] om toezending van een document. Op 18 februari 2021 heeft [appellant] het volgende aan de korpschef verzocht: "In de zomer van 2017 heeft de politie mij in een besluit een zogeheten CTER-code toegekend. Een CTER04-code, die toegekend wordt aan linkse extremisten. Ik verzoek u mij dit besluit binnen 2 weken toe te sturen." Een CTER-code is een politiecode die staat voor Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering.
Kern van de zaak
Een burger verzocht de korpschef om toezending van het besluit waarbij hem in 2017 een CTER-code (Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering) was toegekend. De korpschef stelde dat zo'n afzonderlijk besluit niet bestaat en dat de CTER-code louter een intern informatiesignaal is dat samenhangt met zijn opname in het IPGA-R-overleg van de gemeente Amsterdam.
Beslissing van de rechter
De Raad van State bevestigt de aangevallen uitspraak en wijst het verzoek om schadevergoeding af. De doorslaggevende reden is dat aan de toekenning van de CTER-code geen afzonderlijk op de appellant gericht (appellabel) besluit ten grondslag ligt, maar slechts een intern politieel informatiesignaal.
Impactscore
MiddelDe uitspraak betreft een enkelvoudige kamer van de Raad van State en bevestigt bestaand recht over het besluitbegrip; de maatschappelijke relevantie rond CTER-coderingen en radicaliseringsaanpak geeft de zaak enige bredere betekenis, maar er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld.
Belangrijkste punten
- 1Een CTER-code is een intern politieel informatiesignaal en geen zelfstandig appellabel besluit in de zin van de Awb.
- 2De CTER-code wordt automatisch gekoppeld wanneer een persoon in het IPGA-R-overleg wordt opgenomen; het besluit tot opname wordt genomen door de burgemeester, niet de korpschef.
- 3De korpschef heeft toegelicht dat de code dient om bij een 'verschuivend beeld' informatie te kunnen delen binnen het IPGA-R, zonder dat daarvoor een afzonderlijk besluit vereist is.
- 4Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen, mede omdat geen rechtens relevante onrechtmatige handeling of besluit is vastgesteld.
- 5De uitspraak bevestigt dat intern politieel coderingsbeleid buiten het bestuursrechtelijke besluitbegrip valt.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt dat interne politiële informatiecoderingen zoals CTER-codes niet kwalificeren als besluiten in de zin van artikel 1:3 Awb en daarmee niet vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. Dit sluit aan bij bestaande rechtspraak over interne beslissingen zonder extern rechtsgevolg.
Praktische impact
Burgers die menen dat hen een CTER-code is toegekend, kunnen de toekenning zelf niet aanvechten via het bestuursrechtelijk rechtsmiddelenstelsel; zij zijn aangewezen op andere wegen, zoals een verzoek om inzage in politieregisters op grond van de Wpg.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt de wijze waarop overheidsinstanties persoonsgerichte aanpakken van radicalisering inrichten en de mate waarin burgers daartegen rechtsbescherming genieten; de afbakening tussen intern bestuurlijk handelen en extern gerichte besluiten blijft hiermee bepalend.
Samenvatting
Deze zaak draait om de vraag of de toekenning van een CTER-code door de politie aan een burger kan worden aangemerkt als een appellabel besluit waartegen rechtsmiddelen openstaan. Appellant had in februari 2021 verzocht om toezending van het besluit waarbij hem in de zomer van 2017 een CTER04-code was toegekend. De korpschef reageerde dat een dergelijk afzonderlijk besluit niet bestaat. De CTER-code is volgens de politie louter een intern informatiesignaal: een politieambtenaar kan aan een mutatie een CTER-code verbinden, waardoor de informatieorganisatie automatisch een signaal ontvangt om die persoon nader te beschouwen op het gebied van contraterrorisme, extremisme en radicalisering. In het geval van appellant leidde dit in eerste instantie tot de duiding 'niet-CTER-waardig'. Later werd hij door de gemeente Amsterdam ingebracht in het zogeheten Integraal Persoonsgerichte Aanpak Radicalisering-overleg (IPGA-R). Het besluit tot opname in dat overleg werd genomen door de burgemeester van Amsterdam, niet door de korpschef. De CTER-code werd vervolgens aan de IPGA-R-aanpak gekoppeld om bij een verschuivend beeld informatie binnen het overleg te kunnen delen. De centrale juridische vraag is of dit een extern gerichte, rechtsgevolg scheppende handeling is die kwalificeert als besluit in de zin van artikel 1:3 Awb. De Raad van State oordeelt, in bevestiging van de aangevallen uitspraak, van niet. De CTER-code is een intern politieel ordeningsmiddel zonder zelfstandig rechtsgevolg voor de burger. Omdat er geen appellabel besluit is, ontbreekt de grondslag voor zowel bezwaar en beroep als voor de gevorderde schadevergoeding, die eveneens wordt afgewezen. De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat interne bestuurlijke informatieverwerkingshandelingen buiten het bereik van het bestuursrechtelijk besluitbegrip vallen en onderstreept de beperkte rechtsbescherming die burgers hebben ten aanzien van hun opname in persoonsgerichte overheidsaanpakken van radicalisering.