Beroep tegen woningbouw op Senzora-terrein Deventer ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:5655, Raad van State, 23-09-2026, 202405719/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 17 juli 2024 heeft de raad van de gemeente Deventer het bestemmingsplan "Chw bestemmingsplan Senzora-terrein" gewijzigd vastgesteld. Het plan maakt de herontwikkeling van het terrein van de voormalige Senzora-fabriek in Deventer mogelijk. Met het plan wordt het mogelijk om daar maximaal 119 woningen en 670 m2 bvo aan kantoor en maatschappelijke voorzieningen te bouwen.
Kern van de zaak
BBO Senzora en omwonenden maken bezwaar tegen een bestemmingsplan voor herontwikkeling van het voormalige Senzora-fabrieksterrein in Deventer, dat maximaal 119 woningen en 670 m² kantoor- en maatschappelijke voorzieningen mogelijk maakt. Appellanten vrezen voor nadelige gevolgen van hoogbouw, verkeer en parkeren in de omgeving.
Beslissing van de rechter
De Raad van State behandelt het beroep onder het vóór 1 januari 2024 geldende recht (Wro en Chw), omdat het ontwerpplan op 21 december 2023 ter inzage is gelegd. Op basis van de beschikbare tekst lijkt de Afdeling de beleidsvrijheid van de gemeenteraad bij de afweging van ruimtelijke belangen als uitgangspunt te nemen; de precieze einduitkomst van het beroep is op basis van de aangeleverde tekst niet volledig te destilleren.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaand overgangsrecht toe en bevestigt bekende uitgangspunten over de beleidsruimte van de gemeenteraad; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord. De lokale betekenis is beperkt tot het Senzora-terrein in Deventer.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, blijft het oude recht (Wro en Chw) van toepassing totdat het bestemmingsplan onherroepelijk is.
- 2Het bestemmingsplan betreft een 'bestemmingsplan met verbrede reikwijdte' op grond van artikel 2.4 Chw jo. artikel 7c Besluit uitvoering Chw, wat extra planologische flexibiliteit biedt.
- 3Het plan voorziet in maximaal 119 woningen en 670 m² bvo aan kantoor- en maatschappelijke voorzieningen op het voormalige Senzora-terrein in Deventer.
- 4Appellanten zijn een bewonersvereniging (BBO Senzora) en individuele omwonenden; hun bezwaren richten zich met name op hoogbouw, verkeers- en parkeeroverlast.
- 5De Afdeling hanteert als toetsingskader de beleidsruimte van de gemeenteraad bij de vaststelling van bestemmingen en de afweging van betrokken belangen in het kader van een goede ruimtelijke ordening.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet: procedures waarbij het ontwerpbesluit vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, worden volledig afgehandeld onder het oude regime. Dit geeft duidelijkheid over de temporele reikwijdte van het Omgevingswetovergangsrecht in bestemmingsplanprocedures.
Praktische impact
Voor omwonenden van het Senzora-terrein betekent de procedure dat de herontwikkeling met 119 woningen en bijbehorende voorzieningen planologisch mogelijk blijft; hun bezwaren over hoogbouw en verkeershinder lijken onvoldoende gewicht in de schaal te leggen tegenover de gemeentelijke beleidsruimte.
Onderwerp-impact
Voor gebiedsontwikkeling op voormalige industrieterreinen bevestigt deze zaak dat bestemmingsplannen met verbrede reikwijdte (Chw) een robuust instrument blijven, ook onder het overgangsrecht, en dat omwonendenverzet tegen hoogbouw en parkeeroverlast een hoge drempel kent bij de bestuursrechter.
Samenvatting
Deze zaak betreft een beroep van bewonersvereniging BBO Senzora en een aantal individuele omwonenden tegen het door de gemeenteraad van Deventer vastgestelde bestemmingsplan voor de herontwikkeling van het voormalige Senzora-fabrieksterrein. Het plan maakt de bouw van maximaal 119 woningen en 670 m² aan kantoor- en maatschappelijke voorzieningen mogelijk en is opgezet als een 'bestemmingsplan met verbrede reikwijdte' op grond van artikel 2.4 van de Crisis- en herstelwet (Chw) in samenhang met artikel 7c van het Besluit uitvoering Chw. Appellanten keren zich met name tegen de voorziene hoogbouw en vrezen negatieve gevolgen voor de verkeers- en parkeerdruk in de omgeving. Een eerste juridisch geschilpunt betreft het toepasselijk recht. Omdat het ontwerpplan op 21 december 2023 — dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — ter inzage is gelegd, bepaalt artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet dat op deze beroepsprocedure het oude recht van toepassing blijft, waaronder de Wet ruimtelijke ordening en de Crisis- en herstelwet, totdat het bestemmingsplan onherroepelijk is. De Raad van State past dit overgangsrecht toe en beoordeelt het plan dus niet aan de hand van de nieuwe Omgevingswet. Voor de inhoudelijke beoordeling hanteert de Afdeling het vaste toetsingskader: de gemeenteraad beschikt over beleidsruimte bij het aanwijzen van bestemmingen en het afwegen van betrokken ruimtelijke belangen, en de rechter toetst niet zelf of het plan de meest wenselijke invulling biedt, maar of de raad in redelijkheid tot de gemaakte keuzes heeft kunnen komen. Op basis van de beschikbare tekst is de definitieve uitkomst van het beroep niet volledig kenbaar, maar de aangehaalde overwegingen wijzen op een terughoudende rechterlijke toetsing waarbij de bezwaren van appellanten een hoge bewijsdrempel kennen. De zaak illustreert hoe het overgangsrecht de Omgevingswet-transitie beheersbaar maakt voor lopende planprocedures.