Beroep tegen bestemmingsplan Gemert-Bakel ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5652, Raad van State, 23-09-2026, 202404397/3/R2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan "Gemert-Bakel stedelijke gebieden, december 2023" vastgesteld.
Kern van de zaak
Een omwonende (appellant) in De Mortel maakt bezwaar tegen een bestemmingsplan van de gemeente Gemert-Bakel dat de splitsing van een woonboerderij en de bouw van twee nieuwe woningen mogelijk maakt. De appellant vreest parkeeroverlast doordat de inrit via de Koolhof leidt tot het vervallen van openbare parkeerplaatsen. Hij stapte naar de Raad van State omdat hij de vaststelling van het bestemmingsplan in strijd acht met een goede ruimtelijke ordening.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. De doorslaggevende reden is dat de beroepsgronden onvoldoende aanleiding gaven om te oordelen dat de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige kamer-uitspraak over een kleinschalig lokaal bestemmingsplan zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak past volledig binnen bestaande jurisprudentie over beleidsruimte en overgangsrecht.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het ontwerpplan op 20 december 2023 ter inzage is gelegd (vóór 1 januari 2024), blijft de Wet ruimtelijke ordening en de Crisis- en herstelwet van toepassing.
- 2De gemeenteraad heeft beleidsruimte bij de vaststelling van een bestemmingsplan en moet betrokken belangen afwegen; de Afdeling toetst slechts aan het recht.
- 3Appellant betoogt dat parkeerplaatsen aan de Koolhof vervallen door de inrit naar het plangebied, maar dit betoog slaagt niet.
- 4Het plan maakt de splitsing van een woonboerderij en de bouw van twee nieuwe woningen mogelijk aan de Sint Antoniusstraat 17 te De Mortel.
- 5Er worden geen proceskosten vergoed.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht onder de Invoeringswet Omgevingswet: voor bestemmingsplannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, blijft het oude recht van toepassing. De beleidsruimte van de gemeenteraad bij ruimtelijke ordening wordt bevestigd.
Praktische impact
Het bestemmingsplan treedt onherroepelijk in werking, waardoor de splitsing van de woonboerderij en de bouw van twee nieuwe woningen in De Mortel doorgang kan vinden. De bezwaren van de omwonende over parkeeroverlast worden niet gehonoreerd.
Onderwerp-impact
De uitspraak heeft beperkte precedentwerking voor vergelijkbare kleinschalige woningbouwontwikkelingen in de transitieperiode naar de Omgevingswet, met name wat betreft de toepasselijkheid van overgangsrecht en de toetsing van parkeerbelangen.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een beroep van een omwonende tegen de vaststelling van een bestemmingsplan door de gemeente Gemert-Bakel. Het plan maakt de splitsing van een woonboerderij en de bouw van twee nieuwe woningen mogelijk aan de Sint Antoniusstraat 17 in De Mortel. De appellant, die naast het plangebied woont, vreesde met name parkeeroverlast als gevolg van het plan: de inrit naar het plangebied loopt via de Koolhof, waardoor een aantal openbare parkeerplaatsen zou komen te vervallen. Een eerste relevante rechtsvraag betrof het toepasselijke recht. Omdat het ontwerpbestemmingsplan op 20 december 2023 ter inzage was gelegd, dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, is op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht van toepassing gebleven. Dit betekent dat de Wet ruimtelijke ordening en de Crisis- en herstelwet de toetsingskaders vormen. De Afdeling herhaalt het vaste toetsingskader: de gemeenteraad heeft beleidsruimte bij de vaststelling van een bestemmingsplan en dient de betrokken belangen af te wegen. De rechter toetst niet zelf of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening, maar beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit rechtmatig is, en met name of de nadelige gevolgen onevenredig zijn ten opzichte van de te dienen doelen. De beroepsgrond over parkeeroverlast slaagt niet. De Afdeling verklaart het beroep ongegrond en wijst geen proceskostenvergoeding toe. Het bestemmingsplan wordt daarmee onherroepelijk, en de beoogde woningbouwontwikkeling in De Mortel kan worden gerealiseerd. De uitspraak heeft een beperkt precedentkarakter en is relevant als illustratie van de overgangsrechtelijke toepassing bij bestemmingsplannen in de transitieperiode naar de Omgevingswet.