RvS herziet verschoonbaarheidsoordeel termijnoverschrijding vreemdelingenzaak

Samenvatting

In deze zaak staat centraal of een Poolse vrouw terecht niet-ontvankelijk is verklaard in haar bezwaren tegen twee besluiten van de minister van Justitie en Veiligheid (IND), wegens overschrijding van de wettelijke bezwaartermijn van vier weken (artikel 69 Vw 2000). De minister had beide bezwaren niet-ontvankelijk verklaard omdat de termijnoverschrijdingen niet verschoonbaar waren in de zin van artikel 6:11 Awb. De rechtbank oordeelde anders en achtte beide overschrijdingen wél verschoonbaar, gelet op de gezondheidsklachten van betrokkene, haar gebrek aan juridische ervaring, het ontbreken van aanvankelijke rechtsbijstand en de stress die zij ondervond door beëindiging van haar bijstandsuitkering en een terugvorderingsbesluit van de gemeente Den Haag. De Raad van State gaat in hoger beroep gedeeltelijk mee met de minister. Ten aanzien van het besluit van 14 juli 2022 stelt de Afdeling vast dat de door betrokkene aangevoerde omstandigheden – hoe begrijpelijk ook – geen verschoonbare termijnoverschrijding opleveren. Daarbij verwijst de Afdeling naar vaste rechtspraak dat slechts in zeer bijzondere gevallen een uitzondering kan worden gemaakt op het dwingende karakter van de bezwaartermijn, en sluit zij aan bij de koersbevestiging van het CBb in vier uitspraken van 30 januari 2024. Het beroep tegen het niet-ontvankelijkheidsbesluit inzake het eerste besluit wordt alsnog ongegrond verklaard. Voor het besluit van 16 december 2022 laat de Afdeling de uitspraak van de rechtbank in stand, zij het op andere gronden. De minister dient alsnog inhoudelijk op het bezwaar tegen dat besluit te beslissen. De uitspraak benadrukt dat persoonlijke omstandigheden als ziekte, stress en gebrek aan rechtsbijstand in beginsel onvoldoende zijn om een termijnoverschrijding verschoonbaar te achten, en onderstreept het belang van tijdige professionele rechtsbijstand in vreemdelingrechtelijke procedures.