Beroep tegen uitbreiding studentenwoningen Rotterdam ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:5628, Raad van State, 23-09-2026, 202407266/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 3 oktober 2024 heeft de raad an de gemeente Rotterdam het bestemmingsplan "Hoge Wiek" vastgesteld. Het plan maakt de herontwikkeling van de Hoge Wiek aan de Oostmolenwerf in Rotterdam mogelijk. Op het perceel staat in de huidige situatie een woontoren waarin 211 studentenwoningen aanwezig zijn. De bestaande bebouwing wordt gesloopt en in de plaats daarvan voorziet het plan in een gebouw met in totaal 400 studentenwoningen. Daarnaast maakt het plan de vestiging van kantoren en bedrijven tot en met milieucategorie 2 tot een oppervlakte van 500 m2 mogelijk. Verder maakt het plan horeca van categorie 1 tot een oppervlakte van 500 m2 mogelijk. De toegestane bouwhoogte varieert van 13 m tot 72 m.
Kern van de zaak
Een bewoner aan de Oostmolenwerf in Rotterdam maakte bezwaar tegen een bestemmingsplan dat de herontwikkeling van de Hoge Wiek mogelijk maakt: sloop van 211 studentenwoningen en bouw van 400 studentenwoningen, plus kantoren en horeca. De appellant vreesde met name onaanvaardbare parkeerdruk in de omgeving.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. Ondanks de proceskosten- en griffierechtvergoeding ten gunste van appellant, houdt het bestemmingsplan stand omdat de aangevoerde beroepsgronden over parkeerdruk geen doel troffen; meerdere andere gronden waren bovendien op zitting ingetrokken.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een individuele bestemmingsplanprocedure met weinig nieuwe rechtsvragen; het overgangsrechtelijke oordeel is in lijn met vaste jurisprudentie en de feitelijke beoordeling is casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Op de procedure is het oude recht (Wro) van toepassing, omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 (op 29 december 2023) ter inzage is gelegd.
- 2Het plan voorziet in een verdubbeling van het aantal studentenwoningen: van 211 naar 400, met een bouwhoogte tot 72 m.
- 3Appellant trok op zitting meerdere beroepsgronden in, waaronder die over het horecagebiedsplan, reductie van de parkeereis en bouwoverlast.
- 4De resterende beroepsgrond over onaanvaardbare parkeerdruk werd door de Afdeling verworpen.
- 5De gemeente Rotterdam wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten (€ 1.868) en griffierecht (€ 187), ondanks de ongegrondverklaring.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht bij de Omgevingswet: bestemmingsplannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage lag, worden volledig beoordeeld onder de Wro. Dit biedt rechtszekerheid voor lopende planprocedures.
Praktische impact
De herontwikkeling van de Hoge Wiek in Rotterdam kan doorgaan: Woonstad Rotterdam mag de bestaande woontoren slopen en vervangen door een groter complex met 400 studentenwoningen, kantoren en horeca.
Onderwerp-impact
Voor de woningmarkt en studentenhuisvesting in Rotterdam betekent dit dat de geplande uitbreiding van het studentenwoonaanbod niet juridisch wordt geblokkeerd, wat een positief signaal is voor vergelijkbare herontwikkelingsprojecten in stedelijk gebied.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een beroep van een omwonende tegen het bestemmingsplan 'Hoge Wiek' van de gemeente Rotterdam. Dit plan maakt de herontwikkeling mogelijk van een perceel aan de Oostmolenwerf, waarbij een bestaande woontoren met 211 studentenwoningen wordt gesloopt en vervangen door een nieuw gebouw met 400 studentenwoningen, aangevuld met kantoren, bedrijfsruimte en horeca. De toegestane bouwhoogte loopt op tot 72 meter. De appellant, eigenaar van een woning op circa 170 meter afstand van het plangebied, vreesde met name voor onaanvaardbare parkeerdruk in de omgeving als gevolg van de uitbreiding. Een eerste juridische vraag betrof het toepasselijke recht. Omdat het ontwerpbestemmingsplan op 29 december 2023 ter inzage is gelegd — vlak vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — is op grond van het overgangsrecht (artikel 4.6 lid 3 Invoeringswet Omgevingswet) de oude Wet ruimtelijke ordening van toepassing. Dit overgangsrecht geldt totdat het plan onherroepelijk wordt. Op de zitting trok de appellant meerdere beroepsgronden in, waaronder die over het horecagebiedsplan, de reductie van de parkeereis vanwege nabijheid van hoogwaardig openbaar vervoer en overlast door bouwwerkzaamheden. De resterende grond — de gestelde onaanvaardbare parkeerdruk — werd door de Afdeling inhoudelijk beoordeeld en verworpen. De Afdeling verklaart het beroep ongegrond, waarmee het bestemmingsplan en daarmee de herontwikkeling juridisch stand houdt. Opvallend is dat de gemeente Rotterdam desondanks wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van appellant (€ 1.868) en het griffierecht (€ 187), wat duidt op een procesrechtelijke grond daarvoor los van de inhoudelijke uitkomst. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking, maar bevestigt de toepassing van het overgangsrecht en de beleidsruimte van gemeenten bij parkeerbeleid in bestemmingsplannen.