Minister hoeft rechtbankuitspraak inburgering niet uit te voeren
ECLI:NL:RVS:2026:5610, Raad van State, 24-09-2026, BRS.26.004794
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 30 mei 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om betrokkene een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
De minister van Asiel en Migratie heeft hoger beroep ingesteld tegen een rechtbankuitspraak over het inburgeringsvereiste in het buitenland bij gezinshereniging. De minister verzocht tegelijkertijd een voorlopige voorziening om de rechtbankuitspraak niet te hoeven uitvoeren in afwachting van de uitkomst in hoger beroep.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter van de Raad van State wijst de voorlopige voorziening toe: de minister hoeft de rechtbankuitspraak niet uit te voeren totdat de Afdeling bestuursrechtspraak op het hoger beroep heeft beslist. De doorslaggevende reden is dat het hoger beroep nader onderzoek vergt vanwege een lopende prejudiciële vraag die de Afdeling op 11 juni 2025 heeft gesteld over het inburgeringsvereiste bij gezinshereniging.
Impactscore
LaagDe uitspraak is puur procedureel van aard en beslist niets over de materiële rechtsvraag rondom het inburgeringsvereiste; de impact beperkt zich tot schorsing van één rechtbankuitspraak in afwachting van een hogere beslissing.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: minister hoeft rechtbankuitspraak niet te executeren hangende hoger beroep
- 2Grondslag ligt in een prejudiciële vraag van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2025:2628) over het inburgeringsvereiste in het buitenland bij gezinshereniging
- 3De prejudiciële procedure maakt dat het hoger beroep nader onderzoek vergt waarvoor de voorlopige voorzieningenprocedure zich niet leent
- 4Geen proceskostenveroordeling opgelegd aan de minister
- 5De uitkomst is puur procedureel van aard; de inhoud van het inburgeringsvereiste wordt niet beoordeeld
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een lopende prejudiciële vraag bij de Afdeling bestuursrechtspraak een zelfstandige grond kan zijn voor het treffen van een voorlopige voorziening in de zin van artikel 8:81 Awb. Zolang de prejudiciële vraag onbeantwoord is, kunnen gerelateerde zaken in de tussenliggende fase worden aangehouden via dit instrument.
Praktische impact
De betrokken vreemdeling die op grond van de rechtbankuitspraak aanspraak maakte op verdere behandeling van zijn gezinsherenigingsaanvraag, ziet die uitvoering opgeschort. De minister behoudt de regie over zijn besluitvorming totdat de Afdeling definitief heeft geoordeeld.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht en het beleid rond gezinshereniging leidt deze uitspraak ertoe dat de praktijk rondom het inburgeringsvereiste in het buitenland verder in de wacht staat totdat de prejudiciële vraag is beantwoord, wat onzekerheid geeft voor aanvragers die hiervan afhankelijk zijn.
Samenvatting
In deze procedure verzoekt de minister van Asiel en Migratie de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om bij wijze van voorlopige voorziening te bepalen dat hij een uitspraak van de rechtbank niet hoeft uit te voeren totdat de Afdeling op zijn hoger beroep heeft beslist. De zaak draait om het inburgeringsvereiste in het buitenland als voorwaarde bij gezinshereniging, een onderwerp waarover de Afdeling op 11 juni 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:2628) al een prejudiciële vraag heeft gesteld aan een hogere rechterlijke instantie. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. De centrale overweging is dat het hoger beroep vanwege de lopende prejudiciële procedure nader onderzoek vergt, waarvoor de voorlopige voorzieningenprocedure zich naar haar aard niet goed leent. Het is in een dergelijke kortgedingachtige procedure niet mogelijk om de complexe rechtsvraag die in de prejudiciële procedure centraal staat, naar behoren te beoordelen. Om die reden wordt schorsing van de verplichting tot uitvoering van de rechtbankuitspraak gerechtvaardigd geacht. De uitkomst is volledig procedureel: er wordt geen inhoudelijk oordeel gegeven over het inburgeringsvereiste zelf. De betrokken vreemdeling die op basis van de rechtbankuitspraak aanspraak kon maken op voortgezette behandeling van zijn gezinsherenigingsverzoek, ziet die aanspraak voorlopig opgeschort. De minister behoudt zijn beleidsvrijheid totdat de Afdeling definitief heeft geoordeeld. Een proceskostenveroordeling ten laste van de minister wordt achterwege gelaten. De uitspraak illustreert hoe prejudiciële vragen de voortgang van individuele zaken in het vreemdelingenrecht kunnen vertragen, met directe gevolgen voor betrokkenen die afhankelijk zijn van een spoedige beslissing over hun gezinshereniging.