Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak had een belastingplichtige beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. De griffier van de Hoge Raad heeft de belanghebbende bij aangetekende brief geïnformeerd over de verschuldigdheid van griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Uit Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief op het opgegeven adres was afgeleverd, maar het griffierecht werd niet voldaan. Na een nadere gelegenheid tot toelichting via het digitale dossier, reageerde de belanghebbende met het betoog dat de verplichting tot vooraf betalen van griffierecht als ontvankelijkheidsvoorwaarde zich niet verdraagt met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Belanghebbende stelde dat griffierecht pas achteraf geheven mag worden bij een ongegrond beroep, omdat die wijze van heffing evenrediger zou zijn, en verzocht de Hoge Raad hierover prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. De Hoge Raad verwierp dit betoog en verwees naar zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915), waarin reeds uitvoerig is ingegaan op dezelfde argumenten en geoordeeld is dat er geen aanleiding bestaat voor het stellen van prejudiciële vragen. Nu het griffierecht niet was voldaan en geen verschoonbare reden voor het verzuim was aangevoerd, verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. Er werd geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak bevestigt de bestaande rechtslijn dat de Nederlandse griffierechtplicht niet in strijd is met EU-grondrechtelijke toegangswaarborgen.