Hoge Raad: cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1933, Hoge Raad, 13-11-2026, 26/02059
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Belanghebbende stelde cassatieberoep in tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. Het griffierecht werd niet betaald, waarna belanghebbende betoogde dat de verplichte voorafgaande betaling van griffierecht in strijd is met artikel 47 EU-Handvest en verzocht om prejudiciële vragen aan het HvJ EU.
Beslissing van de rechter
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk wegens het niet betalen van het griffierecht. Er bestaat geen aanleiding prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie, nu de Hoge Raad eerder in HR 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) reeds uitvoerig heeft gemotiveerd waarom het griffierechtenstelsel verenigbaar is met artikel 47 EU-Handvest.
Impactscore
LaagHet arrest betreft een procedurele niet-ontvankelijkverklaring en voegt inhoudelijk niets toe aan het reeds op 12 juni 2026 gewezen arrest van de Hoge Raad over dezelfde rechtsvraag; de zelfstandige precedentwaarde is daarmee minimaal.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht werd ondanks aangetekende brief en herstelmogelijkheid niet betaald, waardoor niet-ontvankelijkheid volgt op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb.
- 2Belanghebbende betwistte de verenigbaarheid van verplichte voorafgaande griffierechtbetaling met artikel 47 jo. 52 EU-Handvest.
- 3De Hoge Raad verwijst naar zijn eerdere arrest HR 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) voor de motivering dat geen prejudiciële vragen nodig zijn.
- 4Het argument dat griffierecht pas achteraf bij ongegrond beroep geheven zou moeten worden, wordt verworpen als grond voor verschoning van het verzuim.
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Impactanalyse
Juridische impact
Dit arrest bevestigt de vaste lijn van de Hoge Raad dat het Nederlandse griffierechtenstelsel onder artikel 8:41 Awb verenigbaar is met artikel 47 EU-Handvest en dat hierover geen prejudiciële vragen aan het HvJ EU gesteld hoeven te worden. Het arrest heeft beperkte zelfstandige precedentwaarde nu het expliciet voortbouwt op HR 12 juni 2026.
Praktische impact
Belastingplichtigen die cassatieberoep instellen dienen tijdig griffierecht te betalen; het niet betalen leidt onverkort tot niet-ontvankelijkheid, ook wanneer EU-rechtelijke argumenten worden aangevoerd.
Onderwerp-impact
Voor belastingprocedures bij de Hoge Raad blijft de verplichte voorafgaande griffierechtbetaling als ontvankelijkheidsdrempel onverkort van kracht, zonder ruimte voor een achteraf-heffingsmodel.
Samenvatting
In deze zaak had belanghebbende cassatieberoep ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. De griffier van de Hoge Raad wees belanghebbende bij aangetekende brief van 1 juli 2026 op de verschuldigdheid van griffierecht en stelde daarvoor een betalingstermijn van vier weken. De brief werd volgens PostNL Track & Trace afgeleverd, maar het griffierecht bleef onbetaald. Vervolgens werd belanghebbende in de gelegenheid gesteld te verklaren waarom het griffierecht niet was voldaan. Belanghebbende maakte gebruik van die gelegenheid en voerde aan dat de verplichting om griffierecht vooraf te betalen op straffe van niet-ontvankelijkheid onverenigbaar is met artikel 47 van het EU-Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 52 daarvan. Belanghebbende stelde bovendien dat een systeem waarbij griffierecht pas achteraf wordt geheven bij een ongegrond beroep veel evenrediger zou zijn, en verzocht de Hoge Raad hierover prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. De Hoge Raad verwierp dit betoog. Onder verwijzing naar rechtsoverwegingen 3.1.3 tot en met 3.4 van zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) oordeelde de Hoge Raad dat de aangevoerde argumenten geen grond opleveren voor het oordeel dat belanghebbende niet in verzuim was, en dat er evenmin aanleiding bestaat prejudiciële vragen te stellen. Nu het griffierecht niet tijdig was betaald, verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. Het arrest bevestigt de bestendige lijn dat het Nederlandse griffierechtenstelsel EU-rechtelijk houdbaar is en dat de Hoge Raad op dit punt geen twijfel heeft die een verwijzing naar het HvJ EU rechtvaardigt. Er werd geen proceskostenveroordeling uitgesproken.