Minister Defensie opgedragen alsnog besluit te nemen op bezwaar
ECLI:NL:RVS:2026:5569, Raad van State, 17-09-2026, 202601757/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op bezwaar naar aanleiding van de uitspraak van de Afdeling van 11 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1386. In die uitspraak heeft de Afdeling de uitspraak van de rechtbank, voor zover aangevallen, vernietigd en de besluiten van 13 november 2020 en 1 juni 2022 vernietigd. Ook heeft de Afdeling de minister van Defensie opgedragen om een nieuw besluit op bezwaar te nemen.
Kern van de zaak
Een appellant heeft beroep ingesteld bij de Raad van State omdat de minister van Defensie, na een eerdere vernietiging van besluiten in maart 2026, naliet tijdig een nieuw besluit op bezwaar te nemen. Appellant verzocht om een dwangsom bij verdere vertraging.
Beslissing van de rechter
Het beroep wegens niet tijdig beslissen is gegrond verklaard; de Afdeling draagt de minister op uiterlijk 1 februari 2027 een besluit op bezwaar te nemen, op straffe van een dwangsom van €100 per dag tot maximaal €15.000. Doorslaggevend is dat de minister na de uitspraak van 11 maart 2026 de opgelegde verplichting tot nieuw beslissen niet binnen redelijke termijn heeft nageleefd.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele procedurele zaak over niet tijdig beslissen zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst past volledig binnen vaste jurisprudentie over artikel 8:55d Awb en heeft geen bredere precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling had bij uitspraak van 11 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1386) de eerdere besluiten van 13 november 2020 en 1 juni 2022 vernietigd en de minister al opgedragen opnieuw te beslissen.
- 2De minister verzuimde na die uitspraak binnen een redelijke termijn een nieuw besluit op bezwaar te nemen.
- 3Het niet tijdig nemen van een besluit wordt gelijkgesteld met een beslissing en is als zodanig vernietigd.
- 4De minister wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom van €100 per dag bij overschrijding van de deadline van 1 februari 2027, met een maximum van €15.000.
- 5De minister wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van appellant ter hoogte van €467.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de handhaving van de beslistermijn na een rechterlijk bevel tot hernieuwde besluitvorming en illustreert de toepassing van artikel 8:55d Awb bij structureel niet tijdig beslissen. De oplegging van een dwangsom onderstreept dat rechterlijke opdrachten tot beslissen daadwerkelijk worden geëffectueerd.
Praktische impact
De minister van Defensie is nu gehouden uiterlijk 1 februari 2027 een besluit te nemen op het bezwaar van appellant, bij gebreke waarvan financiële sancties oplopen tot €15.000. Appellant ontvangt daarnaast een proceskostenvergoeding van €467.
Onderwerp-impact
Voor burgers in conflict met de overheid bevestigt deze uitspraak dat herhaald niet-beslissen na een rechterlijk bevel met dwangsommen kan worden afgedwongen, wat de rechtsbescherming tegen bestuurlijke traagheid versterkt.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal dat de minister van Defensie naliet tijdig uitvoering te geven aan een eerdere uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Bij uitspraak van 11 maart 2026 had de Afdeling twee eerdere besluiten van de minister (uit 2020 en 2022) vernietigd en hem opgedragen een nieuw besluit op bezwaar te nemen. Toen de minister maanden later nog steeds geen besluit had genomen, stelde appellant op 7 juni 2026 beroep in wegens niet tijdig beslissen. Hij verzocht de minister op te dragen binnen veertien dagen een besluit te nemen, onder oplegging van een dwangsom. De Afdeling behandelde het beroep op 17 september 2026 ter zitting en verklaarde het gegrond. Het uitblijven van een beslissing op bezwaar wordt op grond van de Algemene wet bestuursrecht gelijkgesteld met een beslissing en werd als zodanig vernietigd. De Afdeling gaf de minister een nieuwe, concrete deadline: uiterlijk 1 februari 2027 dient een nieuw besluit op bezwaar te worden genomen en op de wettelijk voorgeschreven wijze bekendgemaakt. Om naleving af te dwingen, legde de Afdeling een dwangsom op van €100 per dag dat de minister de deadline overschrijdt, met een maximum van €15.000. Daarnaast werd de minister veroordeeld in de proceskosten van appellant tot een bedrag van €467. De uitspraak is procedureel van aard en past binnen de vaste lijn van de bestuursrechter om bestuurlijke traagheid met dwangsommen te sanctioneren. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord. De zaak benadrukt dat een rechterlijke opdracht tot beslissen bindend is en dat herhaald talmen concrete financiële gevolgen heeft voor het bestuursorgaan. Voor appellant betekent de uitspraak dat hij na jaren procederen eindelijk uitzicht heeft op een inhoudelijke beslissing op zijn bezwaar.