Bij afzonderlijke besluiten van 8 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Noord-Beveland de verzoeken van [appellanten sub 1] en van [appellanten sub 2] om handhavend op te treden tegen geluidsoverlast van het bedrijf [bedrijf] gedeeltelijk afgewezen. [bedrijf] exploiteert op het adres [locatie 1] in Colijnsplaat een onderneming. Zij ontwerpt, vervaardigt en verwerkt betonwapening. Bij haar werkzaamheden maakt zij onder meer gebruik van een in de buitenlucht geplaatste stavencarrousel. Daarin liggen op maat gesorteerde staven, waarbij door het draaien van de carrousel de gewenste staven bereikbaar zijn om uit de carrousel te kunnen halen. Ook wordt gebruik gemaakt van een hydraulische knipper voor het op maat maken van stalen staven. [appellanten sub 1] wonen op het adres [locatie 2] en [appellanten sub 2] wonen op het adres [locatie 3] in Colijnsplaat. Dit is in de directe nabijheid van [bedrijf]. Zij ervaren geluidsoverlast van onder meer het gebruik van de stavencarrousel en zijn van mening dat het bedrijf volgens het bestemmingsplan niet op die locatie gevestigd mag zijn. Daarom hebben ze beiden een handhavingsverzoek ingediend.

Kern van de zaak

Twee omwonenden in Colijnsplaat ervaren geluidsoverlast van een betonwapenningsbedrijf dat gebruikmaakt van een stavencarrousel en hydraulische knipper. Zij dienden handhavingsverzoeken in op grond van de Wabo. Het college legde aanvankelijk een last onder dwangsom op, maar trok deze later in met het standpunt dat er geen strijd was met het bestemmingsplan.

Beslissing van de rechter

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigt de aangevallen uitspraak en wijst het verzoek om schadevergoeding toe. Het college van Noord-Beveland en de Staat der Nederlanden worden veroordeeld tot betaling van € 187,50 schadevergoeding aan de appellanten wegens overschrijding van de redelijke termijn.

18van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak betreft een casuïstische toepassing van bekende rechtsbeginselen (overgangsrecht Omgevingswet, redelijke termijn) zonder nieuwe rechtsvragen. De toegewezen schadevergoeding is symbolisch van omvang en de zaak heeft beperkte precedentwaarde.

Belangrijkste punten

1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat handhavingsverzoeken vóór 1 januari 2024 zijn ingediend (15 en 26 juli 2020), blijft de Wabo van toepassing tot het besluit onherroepelijk wordt.
2Het college draaide zijn handhavingsbesluit (last onder dwangsom wegens radiogeluid) terug met het standpunt dat er geen strijd was met het bestemmingsplan 'Bebouwde Kom Colijnsplaat 2008'.
3De Afdeling bevestigt de aangevallen rechterlijke uitspraak in zijn geheel.
4Schadevergoeding van € 187,50 wordt toegewezen, vermoedelijk wegens overschrijding van de redelijke termijn voor de bestuursrechtelijke procedure.
5Zowel het college als de Staat der Nederlanden worden aangesproken voor de schadevergoeding, wat wijst op een gedeelde verantwoordelijkheid voor de termijnoverschrijding.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet en illustreert dat handhavingsverzoeken ingediend onder de Wabo volledig onder dat regime blijven vallen. De veroordeling tot schadevergoeding wegens termijnoverschrijding betreft een standaard toepassing van het égalité-beginsel en de redelijke-termijnjurisprudentie.

Praktische impact

De omwonenden ontvangen een beperkte schadevergoeding van € 187,50, maar de aangevallen uitspraak wordt bevestigd, wat betekent dat de handhavingskwestie inhoudelijk niet in hun voordeel is beslecht. Het bedrijf kan zijn activiteiten voortzetten.

Onderwerp-impact

Voor omwonenden van bedrijven met buitenactiviteiten benadrukt deze zaak het belang van tijdige handhavingsverzoeken onder het juiste wettelijk regime, en de beperkte effectiviteit van handhaving wanneer een bestemmingsplan bedrijfsactiviteiten toestaat.

Samenvatting

Deze zaak betreft een handhavingsgeschil in Colijnsplaat waarbij twee paren omwonenden geluidsoverlast ervoeren van een betonwapenningsbedrijf. Het bedrijf exploiteert onder meer een stavencarrousel in de buitenlucht en een hydraulische knipper. De omwonenden dienden in juli 2020 handhavingsverzoeken in op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Het college van burgemeester en wethouders van Noord-Beveland legde aanvankelijk een last onder dwangsom op wegens radiogeluid, maar trok deze in januari 2022 in met de motivering dat het gebruik van de gronden niet in strijd was met het geldende bestemmingsplan 'Bebouwde Kom Colijnsplaat 2008'. De juridische kern van de zaak draait om de vraag of het college terecht heeft geweigerd handhavend op te treden. Vanwege het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet – de verzoeken zijn gedaan vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 – blijft de Wabo van toepassing. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigt de aangevallen rechterlijke uitspraak. Inhoudelijk krijgen de appellanten dus geen gelijk in hun handhavingsverzoek. Wel wordt het verzoek om schadevergoeding toegewezen: het college en de Staat der Nederlanden worden gezamenlijk veroordeeld tot betaling van € 187,50 aan de appellanten. Dit bedrag betreft vermoedelijk een vergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn voor de totale duur van de bestuursrechtelijke procedure. De zaak illustreert de procedurele complexiteit die kan ontstaan wanneer omwonenden via handhavingsverzoeken proberen bedrijfsactiviteiten te beperken die planologisch zijn toegestaan. De uitspraak heeft beperkte precedentwaarde en betreft een standaardtoepassing van het geldende overgangsrecht en de redelijke-termijnjurisprudentie.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 19 september 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

18van 100

LaagLees toelichting ↓