Beroep tegen woningbouwplan St.-Annaparochie ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:5357, Raad van State, 09-09-2026, 202504523/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 12 juni 2025 heeft de raad van de gemeente Waadhoeke het bestemmingsplan "St.-Annaparochie Zuidwest Fase 1" gewijzigd vastgesteld. Het plan maakt de bouw van 71 woningen mogelijk op voorheen agrarische percelen ten zuiden van de dorpskern van St.-Annaparochie. Het plangebied wordt begrensd door de Hemmemaweg aan de oostkant, door woonbebouwing aan de west- en noordkant en agrarische gronden aan de zuidkant. Het gebied zal worden ontsloten op de Hemmemaweg. [appellant] woont ten noorden van het plangebied en is het niet eens met de mogelijkheid voor woningbouw op deze locatie. Hij vreest in het bijzonder voor aantasting van zijn woon- en leefklimaat. [appellant] betoogt dat binnen St.-Annaparochie nog ruimschoots ruimte is voor woningbouw. [appellant] wijst daarbij op de locatie naast de Spoorbaan, de locatie van de ijsbaan en het gebied tussen de wijken Fogelsang en Kroanenburg. Deze drie locaties bieden volgens [appellant] geschikte alternatieve locaties voor woningbouw binnen St.-Annaparochie en moeten daarom voorgaan op de gekozen locatie.
Kern van de zaak
Een omwonende van het plangebied ten noorden van St.-Annaparochie verzet zich tegen een bestemmingsplan dat de bouw van 71 woningen op voormalige agrarische percelen mogelijk maakt. Hij vreest aantasting van zijn woon- en leefklimaat. De zaak werd behandeld onder het oude recht (Wro) omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage lag.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. De raad heeft bij de vaststelling van het bestemmingsplan de betrokken belangen voldoende afgewogen en is gebleven binnen zijn beleidsruimte inzake een goede ruimtelijke ordening.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige kamer-uitspraak over een lokaal bestemmingsplan zonder nieuwe rechtsvragen; de toepassing van het overgangsrecht Omgevingswet is inmiddels standaard en de uitkomst is casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet is van toepassing: omdat het ontwerpplan op 19 december 2023 ter inzage is gelegd, blijft het oude recht (Wro en Crisis- en herstelwet) van toepassing.
- 2Het plan voorziet in 71 nieuwe woningen op voormalige agrarische gronden aan de zuidkant van de dorpskern van St.-Annaparochie.
- 3De raad heeft beleidsruimte bij de vaststelling van bestemmingsplannen; de Afdeling toetst slechts of het besluit in overeenstemming is met het recht.
- 4Appellant stelt aantasting van zijn woon- en leefklimaat, maar slaagt er niet in de rechter te overtuigen dat de nadelige gevolgen onevenredig zijn ten opzichte van de te dienen doelen.
- 5Er worden geen proceskosten vergoed aan appellant.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet: plannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, worden volledig getoetst aan het oude ruimtelijkeordeningsrecht. De beoordelingsmarge van de gemeenteraad bij woningbouwbestemmingen blijft ruim.
Praktische impact
De omwonende appellant ontvangt geen bescherming van de rechter tegen het woningbouwplan; de bouw van 71 woningen in St.-Annaparochie kan juridisch doorgang vinden. Proceskosten worden niet vergoed.
Onderwerp-impact
Voor gemeenten en projectontwikkelaars bevestigt deze uitspraak dat woningbouwprojecten die tijdig (vóór 1 januari 2024) in procedure zijn gebracht onder het vertrouwde Wro-regime worden afgerond, zonder extra obstakels van de Omgevingswet.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een beroep van een omwonende tegen het bestemmingsplan van de gemeente dat de bouw van 71 woningen mogelijk maakt op voormalige agrarische percelen ten zuiden van de dorpskern van St.-Annaparochie. Het plangebied grenst aan de Hemmemaweg aan de oostkant, woonbebouwing aan de west- en noordkant, en agrarisch gebied aan de zuidkant. Appellant, die ten noorden van het plangebied woont, vreest aantasting van zijn woon- en leefklimaat en kan zich niet verenigen met de geboden mogelijkheid voor woningbouw op deze locatie. Een eerste belangrijke kwestie betreft het toepasselijke recht. Omdat het ontwerpbestemmingsplan op 19 december 2023 ter inzage is gelegd — dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — is op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht van toepassing, waaronder de Wet ruimtelijke ordening en de Crisis- en herstelwet. Inhoudelijk herhaalt de Afdeling het vaste toetsingskader: de gemeenteraad heeft beleidsruimte bij het aanwijzen van bestemmingen en het afwegen van belangen vanuit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling beoordeelt niet zelf of het plan ruimtelijk wenselijk is, maar toetst slechts of het besluit rechtmatig is en of de nadelige gevolgen niet onevenredig zijn ten opzichte van de te dienen doelen. Appellant slaagt er niet in om de rechter ervan te overtuigen dat de raad de betrokken belangen onvoldoende heeft afgewogen of dat de gevolgen voor zijn woon- en leefklimaat onevenredig zijn. De Afdeling verklaart het beroep ongegrond en ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking maar illustreert opnieuw de terughoudende toetsing bij ruimtelijke bestemmingsbesluiten en de consistente toepassing van het overgangsrecht Omgevingswet.