Raad van State beoordeelt tweede woninggebruik in Veere
ECLI:NL:RVS:2026:5237, Raad van State, 04-09-2026, 202501212/2/R1
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 december 2024 heeft de raad van de gemeente Veere het bestemmingsplan "Kernen Veere Plus" vastgesteld. Het plan is conserverend van aard en voorziet in een planologische regeling voor alle dertien kernen van Veere. De raad heeft met het herstelbesluit beoogd het tweede woninggebruik weer toe te staan. Volgens de raad is dat gebruik met het plan onbedoeld niet meer planologisch toegestaan. Om het tweede woninggebruik weer mogelijk te maken heeft de raad in het herstelbesluit de definitie van "woning" in artikel 1.83 van de planregels gewijzigd. Een tweede woning is volgens paragraaf 2.5 van de plantoelichting een woning die bedoeld is voor permanente bewoning, maar door de eigenaar (die ergens anders het hoofdverblijf heeft) voor eigen recreatief gebruik wordt ingezet. Een tweede woning mag wel permanent worden bewoond, maar mag niet recreatief verhuurd worden, zo staat in de plantoelichting. SLKD heeft volgens haar statuten als doel het leef- en woonklimaat in de kom Domburg en in de nabijheid daarvan te behouden en waar mogelijk te verbeteren, waarbij als voor dat woon- en leefklimaat medebepalende factoren onder andere worden beschouwd: het in voldoende mate beschikbaar zijn van woonruimte voor de inwoners van Domburg in Veere.
Kern van de zaak
Stichting Leef- en Woonklimaat Domburg (SLKD) heeft beroep ingesteld tegen een herstelbesluit van de gemeente Veere, waarbij de definitie van 'woning' in het bestemmingsplan werd gewijzigd om tweede woninggebruik opnieuw planologisch toe te staan. SLKD vreest dat hierdoor woningen in Domburg onbereikbaar worden voor lokale inwoners.
Beslissing van de rechter
De uitspraak is onvolledig weergegeven; op basis van de beschikbare tekst kan geen definitieve beslissing worden vastgesteld. Wel is duidelijk dat de Raad van State het beroep inhoudelijk behandelt onder het oude recht (Wet ruimtelijke ordening), nu het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage werd gelegd.
Impactscore
MiddelDe zaak heeft lokale en regionale relevantie voor de woningmarkt in toeristische gemeenten, maar de juridische vraagstukken over overgangsrecht en herstelbesluiten zijn niet fundamenteel nieuw. De impact is beperkt tot de specifieke context van Veere en vergelijkbare kustgemeenten.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het ontwerpplan op 21 december 2023 ter inzage lag, blijft het pre-Omgevingswet recht (Wro) van toepassing.
- 2Het bestemmingsplan is conserverend van aard en betreft alle dertien kernen van de gemeente Veere.
- 3De raad stelde een herstelbesluit vast om per ongeluk vervallen planologische toestemming voor tweede woninggebruik te herstellen.
- 4Tweede woningen zijn gedefinieerd als woningen voor permanente bewoning door eigenaren met hoofdverblijf elders, niet bedoeld voor recreatieve verhuur.
- 5SLKD stelt op grond van haar statuten belang te hebben bij voldoende beschikbare woonruimte voor Domburgers, en vreest dat tweede woninggebruik dit ondermijnt.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet: bestemmingsplannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd, worden volledig beoordeeld onder het oude ruimtelijk ordeningsrecht. De juridische houdbaarheid van herstelbesluiten die onbedoeld vervallen gebruiksmogelijkheden herstellen, staat hierbij centraal.
Praktische impact
Voor eigenaren van tweede woningen in Veere biedt het herstelbesluit planologische zekerheid over de toelaatbaarheid van hun gebruik. Voor lokale bewoners en woonrechtenorganisaties als SLKD betekent het dat de beschikbaarheid van reguliere woonruimte in Domburg onder druk kan blijven staan.
Onderwerp-impact
De zaak raakt direct aan de gespannen woningmarkt in toeristische kustgemeenten, waar tweede woninggebruik concurreert met permanente bewoning door lokale inwoners en de leefbaarheid van dorpskernen beïnvloedt.
Samenvatting
Deze zaak bij de Raad van State betreft een beroep van Stichting Leef- en Woonklimaat Domburg (SLKD) tegen een herstelbesluit van de gemeenteraad van Veere. De gemeente had in een conserverend bestemmingsplan voor alle dertien kernen van Veere onbedoeld het tweede woninggebruik planologisch niet meer toegestaan. Om dit te corrigeren wijzigde de raad via een herstelbesluit de definitie van 'woning' in artikel 1.83 van de planregels, zodat tweede woningen — woningen die eigenaren met hoofdverblijf elders voor eigen recreatief gebruik inzetten, zonder verhuur — opnieuw planologisch zijn toegestaan. SLKD verzet zich hiertegen omdat zij vreest dat deze wijziging ten koste gaat van de beschikbaarheid van reguliere woonruimte voor inwoners van Domburg. Een eerste procedurele kwestie die de Raad van State vaststelt, betreft het toepasselijke recht: omdat het ontwerp-bestemmingsplan op 21 december 2023 ter inzage is gelegd — vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — blijft op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht, met name de Wet ruimtelijke ordening, van toepassing totdat het plan onherroepelijk is. De inhoudelijke vraag is of het herstelbesluit rechtmatig was en of de herintroductie van tweede woninggebruik in strijd is met een goede ruimtelijke ordening of de belangen van lokale bewoners. De uitspraaktekst is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing van de Raad van State niet volledig kan worden weergegeven. Op basis van de beschikbare overwegingen is duidelijk dat het overgangsrecht correct wordt toegepast en dat de inhoudelijke toetsing nog volgt. De zaak illustreert de bredere maatschappelijke spanning in populaire toeristische gemeenten tussen tweede woninggebruik en de woningbehoefte van lokale bewoners.