Voorlopige voorziening afgewezen na bodemprocedure beslist

Samenvatting

Op 9 september 2026 deed de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak op een verzoek om voorlopige voorziening in zaak nr. 202500255/2/R4. Het verzoek was ingediend door een verzoeker die zich richtte tegen een besluit van een gemeenteraad, waarschijnlijk op het gebied van ruimtelijke ordening, gezien de zaakcodering R4. De zaak was nauw verbonden met een gelijktijdig lopende bodemprocedure onder zaaknummer 202500255/3/R4 (ECLI:NL:RVS:2026:5229). Op dezelfde dag dat het verzoek om voorlopige voorziening werd behandeld, deed de Afdeling in de hoofdzaak uitspraak ten gronde. Daarmee verviel de feitelijke en juridische grondslag voor het verzoek om een voorlopige voorziening: een dergelijk verzoek heeft immers alleen bestaansrecht zolang er een lopend geding is waaraan de ordemaatregel dienstbaar kan zijn. Nu de bodemprocedure was afgerond, was van een dergelijk geding geen sprake meer. De voorzieningenrechter wees het verzoek dan ook af. Een inhoudelijke beoordeling van de rechtmatigheid van het bestreden besluit of van de spoedeisendheid en de afweging van belangen bleef achterwege, nu dit procesrechtelijk niet meer aan de orde was. De raad werd niet veroordeeld tot vergoeding van proceskosten. De uitspraak is een standaardtoepassing van het beginsel dat voorlopige voorzieningen accessoir zijn aan een hoofdgeding: zij bestaan ter overbrugging van de periode totdat de bodemrechter heeft beslist. Zodra die beslissing er is, houdt de voorziening op te bestaan als zinvol rechtsmiddel. Voor de praktijk betekent dit dat verzoekers er goed aan doen tijdig een voorlopige voorziening te vragen en te waken dat de behandeling niet samenvalt met of ná de uitspraak in de hoofdzaak.