Uitzetting vreemdeling opgeschort hangende hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening in het kader van een door hem ingesteld hoger beroep tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie. Het verzoek strekte ertoe dat verzoeker niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep is beslist, en dat hij opvang en verstrekkingen zou ontvangen gedurende de procedure. De voorzieningenrechter oordeelt, gelet op hetgeen is aangevoerd en onder verwijzing naar vaste jurisprudentie van de Afdeling (uitspraak van 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457), dat de gevraagde voorlopige voorziening dient te worden getroffen. De uitspraak bevat geen inhoudelijke motivering van de belangenafweging of de gronden van het hoger beroep; de beslissing is kort en formeel van aard, hetgeen gebruikelijk is bij spoedprocedures van deze aard. Concreet bepaalt de voorzieningenrechter dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. Daarnaast wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten, vastgesteld op € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft geen zelfstandige precedentwerking en stelt geen nieuwe rechtsregels. Zij bevestigt het bestaande beschermingskader voor vreemdelingen die hangende een hoger beroepsprocedure dreigen te worden uitgezet. Voor verzoeker heeft de beslissing directe en ingrijpende praktische betekenis: hij kan zijn procedure in Nederland afwachten en is voorlopig gevrijwaard van uitzetting.