Uitzetting vreemdeling opgeschort in afwachting hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak verzocht een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen hangende zijn hoger beroep tegen een beslissing in zijn asielprocedure. Concreet vroeg hij te voorkomen dat hij zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep was beslist, en verzocht hij tevens om opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De juridische vraag was of er voldoende spoedeisend belang aanwezig was om een voorlopige maatregel te rechtvaardigen. De voorzieningenrechter beantwoordde deze vraag bevestigend en wees het verzoek toe. Daarbij verwees hij naar de vaste uitspraaklijn van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), waaruit volgt onder welke omstandigheden een voorlopige voorziening in dit soort zaken wordt getroffen. Als gevolg hiervan is bij wijze van voorlopige voorziening bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat op het door hem ingestelde hoger beroep is beslist. Daarnaast werd de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De gepubliceerde tekst van de uitspraak is beknopt en bevat geen uitgebreide inhoudelijke motivering; de toepassing van vaste jurisprudentie lijkt de voornaamste grondslag. De uitspraak heeft geen richtinggevend karakter en stelt geen nieuwe rechtsnormen, maar illustreert de beschermende functie van de voorlopige voorzieningsprocedure in het vreemdelingenrecht als tijdelijke waarborg tegen onomkeerbare gevolgen van uitzetting.