Uitzetting vreemdeling geschorst in afwachting hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak verzocht een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen. Hij had hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en vroeg om schorsing van zijn uitzetting totdat op dat hoger beroep zou zijn beslist. Tevens verzocht hij om opvang en verstrekkingen gedurende de lopende procedure. De centrale juridische vraag was of de omstandigheden van het geval aanleiding gaven om een voorlopige voorziening te treffen in de zin van artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht. De voorzieningenrechter beoordeelde dit aan de hand van de maatstaf die de Afdeling heeft neergelegd in haar uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), die in dit soort vreemdelingenzaken als standaard geldt. Gelet op hetgeen door verzoeker is aangevoerd, achtte de voorzieningenrechter voldoende grond aanwezig om de voorlopige voorziening toe te wijzen. De uitspraak bepaalt uitdrukkelijk dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. De minister van Asiel en Migratie werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van € 934,00, volledig toe te rekenen aan professionele rechtsbijstand. De uitspraak is een procedurele tussenmaatregel en doet geen inhoudelijk oordeel over de rechtmatigheid van het oorspronkelijke besluit of de kans van slagen van het hoger beroep. De beslissing heeft dan ook een beperkte zelfstandige juridische betekenis en past volledig binnen de vaste lijn van de Afdeling. Voor de betrokken vreemdeling biedt de uitspraak wel directe en concrete bescherming tegen uitzetting.