Minister veroordeeld in proceskosten na passeren ondertekeningsgebrek

Samenvatting

In deze zaak stelden appellanten hoger beroep in tegen een uitspraak van de rechtbank Den Haag (zittingsplaats 's-Hertogenbosch) van 5 februari 2025 in een vreemdelingenzaak tegen de minister van Asiel en Migratie. De rechtbank had weliswaar een gebrek in de ondertekening van het bestreden besluit geconstateerd, maar dit gebrek gepasseerd met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Desondanks had de rechtbank nagelaten de minister in de proceskosten te veroordelen. Appellanten betoogden terecht dat het passeren van een gebrek op grond van artikel 6:22 Awb wél aanleiding had moeten geven tot een proceskostenveroordeling. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State onderschrijft dit standpunt, onder verwijzing naar haar eerdere uitspraak van 24 februari 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:701), waarin dit beginsel reeds was neergelegd. De overige grieven van appellanten worden zonder nadere motivering verworpen. De Afdeling past daarbij de vereenvoudigde afdoening van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000 toe, nu het hogerberoepschrift geen vragen oproept die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en evenmin vragen over de uitleg of geldigheid van Unierecht (HvJEU 24 maart 2026, Remling). Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank voor zover zij heeft nagelaten de minister in de proceskosten te veroordelen, en bevestigt de uitspraak voor het overige. De minister wordt veroordeeld tot betaling van € 2.802,00 aan proceskosten, zowel voor de beroepsfase als voor het hoger beroep. De uitspraak bevestigt de bestendige lijn dat het passeren van formele gebreken door de rechter niet kosteloos mag zijn voor het bestuursorgaan dat die gebreken heeft veroorzaakt.