Uitzetting vreemdeling geschorst in afwachting hoger beroep

Samenvatting

Een vreemdeling heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen, inhoudende dat hij niet wordt uitgezet zolang zijn hoger beroep nog loopt. Tevens verzocht hij om opvang en verstrekkingen gedurende de lopende procedure. De voorzieningenrechter heeft het verzoek beoordeeld op basis van de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), die een standaard toetsingskader biedt voor dit soort verzoeken in vreemdelingenrechtelijke hoger beroepsprocedures. Gelet op de door verzoeker aangevoerde gronden heeft de voorzieningenrechter aanleiding gezien de voorlopige voorziening toe te wijzen. Bij wijze van voorlopige voorziening is bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op zijn hoger beroep heeft beslist. Daarnaast is de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot betaling van proceskosten ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Deze uitspraak heeft een beperkte juridische reikwijdte: het is een voorlopige ordemaatregel die de status quo bewaart hangende de inhoudelijke beoordeling in hoger beroep. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gevestigd. Praktisch gezien is de uitkomst voor de vreemdeling van direct belang, nu hij beschermd is tegen uitzetting tot het moment dat de bodemzaak in hoger beroep is afgedaan. De minister dient de uitzettingsactiviteiten op te schorten. De uitspraak illustreert het standaardmechanisme in het Nederlandse vreemdelingenrecht waarbij een voorlopige voorziening wordt benut als instrument om irreversibele gevolgen te voorkomen in afwachting van een definitief oordeel.