Hoger beroep handhavingsverzoek fundering Utrecht niet-ontvankelijk
ECLI:NL:RVS:2026:3938, Raad van State, 15-07-2026, 202204378/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 10 februari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de constructief onveilige situatie vanwege het ontbreken van een stabiele fundering onder het pand [locatie 1] aan de zijde van [locatie 2] afgewezen. [appellant] is eigenaar van het pand [locatie 2] in Utrecht, dat grenst aan het pand [locatie 1] dat in eigendom is van [partij A] en [partij B]. In de afgelopen jaren is een juridische strijd ontstaan tussen de eigenaren en de gemeente en de eigenaren onderling. De oorsprong van dit conflict ligt voornamelijk in de bouwkundige staat van de panden en het daaruit voorvloeiende handhavend optreden door het college door middel van het opleggen van diverse lasten met betrekking tot de keldermuur tussen [locatie 2] en [locatie 1], en de door [appellant] gesloopte achtergevel van [locatie 2]. Naast deze procedure loopt er een grote hoeveelheid andere, veelal door [appellant] gestarte, procedures tussen de bij deze zaak betrokken partijen. Veel van deze procedures hangen met elkaar samen.
Kern van de zaak
Eigenaar van pand aan locatie 2 in Utrecht verzocht het college op 1 oktober 2020 om handhavend op te treden tegen de buren vanwege het ontbreken van een stabiele fundering aan de zijde van zijn pand. Dit is onderdeel van een langdurig juridisch conflict tussen buren en gemeente over de bouwkundige staat van de aangrenzende panden.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk en het beroep tegen het besluit van 9 augustus 2022 ongegrond; het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen. Het college wordt wel veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van €934,00 voor de behandeling van het beroep.
Impactscore
LaagDe uitspraak is sterk casuïstisch van aard en betreft een specifiek burenconflict in Utrecht; de toepassing van het overgangsrecht is inmiddels vaste lijn en de uitkomst stelt geen nieuwe rechtsnormen. De maatschappelijke en precedentwaarde is beperkt.
Belangrijkste punten
- 1Het verzoek om handhaving dateert van vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet (1 januari 2024), waardoor op grond van het overgangsrecht de Wabo en het Bouwbesluit 2012 van toepassing blijven.
- 2Het hoger beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, wat duidt op een formeel gebrek (mogelijk termijnoverschrijding of ontbreken van procesbelang).
- 3Het beroep tegen het handhavingsbesluit van 9 augustus 2022 wordt inhoudelijk ongegrond verklaard.
- 4Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.
- 5De zaak maakt deel uit van een reeks van minimaal tien samenhangende procedures tussen dezelfde partijen, die op dezelfde dag zijn behandeld.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet: handhavingsverzoeken ingediend vóór 1 januari 2024 worden volledig beheerst door het oude recht (Wabo en Bouwbesluit 2012) tot de beslissing onherroepelijk is. Dit heeft betekenis voor alle lopende handhavingszaken die voor die datum zijn ingediend.
Praktische impact
Appellant krijgt geen handhaving afgedwongen ten aanzien van de fundering van het aangrenzende pand en ontvangt geen schadevergoeding; de buren (partij A en partij B) worden niet geconfronteerd met aanvullende handhavingsmaatregelen. Appellant ontvangt wel een beperkte proceskostenvergoeding van €934,00.
Onderwerp-impact
In de context van omgevingsrecht en handhaving van bouwregelgeving benadrukt deze uitspraak dat de overgangsperiode rondom de Omgevingswet juridisch nauwkeurig wordt toegepast, en dat handhavingsverzoeken over funderingsproblemen tussen particuliere buren complex en langdurig kunnen zijn.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 15 juli 2026 betreft een handhavingsgeschil tussen twee buren in Utrecht over de bouwkundige staat van aangrenzende panden. Appellant, eigenaar van een pand aan locatie 2, verzocht het college van burgemeester en wethouders van Utrecht op 1 oktober 2020 om handhavend op te treden tegen de eigenaren van het naastgelegen pand aan locatie 1, vanwege het ontbreken van een stabiele fundering aan de kant van zijn pand. Dit verzoek is ingediend in de context van een omvangrijk en langdurig juridisch conflict tussen de betrokkenen, waarbij ook de gemeente partij is en dat meerdere samenhangende procedures omvat. Een eerste juridische kwestie betreft het toepasselijk recht: omdat het handhavingsverzoek dateert van vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, blijven op grond van artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet de Wabo en het Bouwbesluit 2012 van toepassing totdat het besluit onherroepelijk is. De Afdeling oordeelt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk is, vermoedelijk wegens een formeel gebrek. Het beroep tegen het handhavingsbesluit van het college van 9 augustus 2022 wordt inhoudelijk ongegrond verklaard, wat betekent dat het college naar het oordeel van de Afdeling terecht heeft geweigerd of nagelaten handhavend op te treden zoals appellant verzocht. Het verzoek om schadevergoeding wordt eveneens afgewezen. Hoewel appellant op inhoud en schadevergoeding het onderspit delft, wordt het college wel veroordeeld in de proceskosten van het beroep tot een bedrag van €934,00. De zaak illustreert hoe burenconflicten over bouwkundige gebreken kunnen uitgroeien tot langdurige en meervoudige juridische trajecten.