Gemeente Den Haag faalt in bewijslast bekendmaking kostenbeschikking
ECLI:NL:RVS:2026:3798, Raad van State, 01-07-2026, 202500915/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 11 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de kosten van € 52.607,73 van de door het college toegepaste bestuursdwang op [wederpartij] verhaald. Het college heeft bij besluit van 14 november 2019 aan [wederpartij] een last onder dwangsom opgelegd om het achterstallige woningonderhoud aan de panden op de [locatie 1]-[locatie 2] in Den Haag te verhelpen. Het college heeft daarvoor een termijn gesteld. Op 1 februari 2021 heeft een inspecteur geconstateerd dat de gebreken niet waren verholpen binnen de daarvoor gestelde termijn. Op 2 maart 2021 heeft het college daarom aan [wederpartij] een last onder bestuursdwang opgelegd. Het college heeft het daartegen door [wederpartij] gemaakte bezwaar bij besluit van 7 juni 2021 niet-ontvankelijk verklaard. Met de in het procesverloop van deze uitspraak vermelde kostenbeschikking van 11 oktober 2022 heeft het college de kosten voor de toegepaste bestuursdwang verhaald op [wederpartij].
Kern van de zaak
Het college van B&W Den Haag legde een kostenbeschikking op aan een eigenaar wegens toegepaste bestuursdwang na achterstallig woningonderhoud. De gemeente verklaarde het bezwaar van de eigenaar niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding. De eigenaar betwistte dat het besluit van 11 oktober 2022 haar ooit correct was toegezonden.
Beslissing van de rechter
De Raad van State bevestigt de uitspraak van de rechtbank: het bezwaar is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Doorslaggevend is dat het college geen bewijs kon overleggen van aangetekende verzending van de kostenbeschikking en evenmin kon aantonen hoe gewone post in een verzendadministratie werd bijgehouden, waardoor de bekendmaking niet aannemelijk is gemaakt.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past binnen bestaande jurisprudentielijn over bekendmaking en bewijslast bij verzending van besluiten en heeft geen rechtsvormende werking, maar is relevant als bevestiging van de strenge eisen aan gemeentelijke verzendadministraties in handhavingszaken.
Belangrijkste punten
- 1Het college droeg de bewijslast om aannemelijk te maken dat het besluit van 11 oktober 2022 op de voorgeschreven wijze bekend was gemaakt.
- 2Bij ontbreken van bewijs van aangetekende verzending én een deugdelijke verzendadministratie voor gewone post, kan bekendmaking niet worden aangenomen.
- 3Aanmaningen aan de geadresseerde vormen geen substituut voor het bewijs van bekendmaking van het onderliggende besluit.
- 4De rechtbank en de Raad van State stellen de datum van daadwerkelijke toezending (6 juli 2023) als moment van bekendmaking vast, waardoor het bezwaar tijdig was.
- 5Het college wordt opgedragen binnen 12 weken een nieuw besluit op bezwaar te nemen met inachtneming van de uitspraak.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat bestuursorganen de bewijslast dragen voor correcte bekendmaking van besluiten en dat het ontbreken van een afdoende verzendadministratie in hun nadeel werkt bij het beoordelen van de ontvankelijkheid van bezwaar. Dit sluit aan bij vaste bestuursrechtelijke jurisprudentie over de bekendmakingseis van artikel 3:41 Awb.
Praktische impact
Gemeenten en andere bestuursorganen dienen hun verzendadministratie op orde te hebben en bij voorkeur aangetekend te verzenden wanneer zij kostenbeschikkingen of andere belastende besluiten uitbrengen, om niet-ontvankelijkverklaring van bezwaar achteraf te kunnen onderbouwen.
Onderwerp-impact
Voor eigenaren van panden die worden aangeschreven wegens woningonderhoud biedt deze uitspraak bescherming: zolang de gemeente geen deugdelijk bewijs van verzending kan leveren, kunnen zij niet worden geconfronteerd met een te laat ingediend bezwaar.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal of het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aannemelijk had gemaakt dat een kostenbeschikking van 11 oktober 2022 — opgelegd wegens het verhalen van bestuursdwangkosten na achterstallig woningonderhoud — op de voorgeschreven wijze aan de eigenaar bekend was gemaakt. De eigenaar had pas in mei 2023 bezwaar gemaakt, nadat zij een aanmaning had ontvangen voor een haar toen nog onbekend besluit. Het college verklaarde dit bezwaar niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding. De rechtbank Den Haag oordeelde in januari 2025 dat het college geen bewijs had van aangetekende verzending en evenmin duidelijkheid kon verschaffen over de verzendadministratie voor gewone post. De enkele omstandigheid dat de eigenaar via aanmaningen had kunnen vermoeden dat een besluit bestond, doet niet af aan het ontbreken van bewijs van bekendmaking. De rechtbank stelde de bekendmakingsdatum vast op 6 juli 2023, de datum waarop het besluit daadwerkelijk was toegezonden, waardoor het bezwaar tijdig was. Het college ging in hoger beroep bij de Raad van State, maar de Afdeling bestuursrechtspraak bevestigde de uitspraak van de rechtbank volledig. Tevens werd het nieuwe besluit op bezwaar van 18 juli 2025 — dat het college tussentijds had genomen — vernietigd wegens strijd met de door de rechtbank gegeven overwegingen. Het college wordt opgedragen binnen twaalf weken een nieuw besluit op bezwaar te nemen. De uitspraak onderstreept dat bestuursorganen de bewijslast dragen voor correcte bekendmaking van belastende besluiten en dat een ondeugdelijke verzendadministratie volledig in hun nadeel werkt. Praktisch betekent dit dat gemeenten kostenbeschikkingen bij voorkeur aangetekend moeten verzenden en hun administratie zodanig moeten inrichten dat bekendmaking in een later geschil aantoonbaar is.