Hoger beroep vreemdelingenzaak niet-ontvankelijk wegens ontbrekende grieven
ECLI:NL:RVS:2026:3706, Raad van State, 26-06-2026, BRS.26.002615
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 mei 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een appellant ging in hoger beroep bij de Raad van State in een vreemdelingenzaak, vertegenwoordigd door een advocaat in Rotterdam. Het hoger beroep richtte zich echter niet inhoudelijk tegen de uitspraak van de rechtbank, omdat appellant niet uitlegde waarom de rechtbankuitspraak onjuist zou zijn.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard. De doorslaggevende reden is dat appellant geen grieven heeft aangevoerd die verklaren waarom de uitspraak van de rechtbank onjuist is, zoals vereist op grond van artikel 85 Vw 2000, en dat er geen Bahaddar-omstandigheden zijn die een uitzondering rechtvaardigen.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van vaste jurisprudentie over de griesverplichting in vreemdelingenzaken en stelt geen nieuwe rechtsregels; de precedentwaarde is zeer beperkt.
Belangrijkste punten
- 1Hoger beroep voldoet niet aan de griesverplichting van artikel 85 Vw 2000: appellant legt niet uit waarom de rechtbankuitspraak onjuist is
- 2De Afdeling kan zonder deugdelijke grieven geen inhoudelijk oordeel geven over het hoger beroep
- 3Er doen zich geen Bahaddar-omstandigheden voor die een uitzondering op de ontvankelijkheidsvereisten rechtvaardigen (vgl. RvS 22 juni 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1664)
- 4De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
- 5Uitspraak gedaan door enkelvoudige kamer, wat de routinematige aard van de beslissing onderstreept
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat in vreemdelingenzaken het hoger beroepschrift concrete grieven moet bevatten op grond van artikel 85 Vw 2000, bij gebreke waarvan niet-ontvankelijkheid volgt, tenzij Bahaddar-omstandigheden zich voordoen.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat de rechtbankuitspraak onherroepelijk wordt en hij geen inhoudelijke beoordeling van zijn zaak krijgt in hoger beroep; dit benadrukt het belang van deugdelijke rechtsbijstand bij het formuleren van hoger beroepschriften.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenprocedures onderstreept deze uitspraak dat advocaten bij het instellen van hoger beroep altijd concrete, gemotiveerde grieven moeten opnemen, omdat het ontbreken daarvan direct tot niet-ontvankelijkheid leidt.
Samenvatting
In deze vreemdelingenrechtelijke zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 26 juni 2026 het hoger beroep van appellant niet-ontvankelijk verklaard. Appellant, bijgestaan door een advocaat in Rotterdam, had hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank. De kern van het probleem was dat het hoger beroepschrift geen inhoudelijke grieven bevatte: appellant legde nergens uit waarom de uitspraak van de rechtbank volgens hem onjuist zou zijn. Op grond van artikel 85 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) dient een hoger beroepschrift één of meer grieven te bevatten, dat wil zeggen dat de appellant gemotiveerd moet aangeven waarom de bestreden uitspraak niet in stand kan blijven. Nu dit volledig ontbrak, kon de Afdeling geen inhoudelijk oordeel geven over het hoger beroep. De Afdeling heeft tevens beoordeeld of er sprake was van zogenoemde Bahaddar-omstandigheden, een uitzonderingscategorie ontwikkeld in de jurisprudentie (RvS 22 juni 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1664) voor situaties waarin strikte toepassing van ontvankelijkheidsvereisten tot onaanvaardbare resultaten zou leiden, bijvoorbeeld bij een acuut en evident gevaar bij terugkeer. De Afdeling oordeelde dat dergelijke omstandigheden zich in dit geval niet voordeden. De uitspraak is gedaan door een enkelvoudige kamer, wat aangeeft dat het een relatief eenvoudige, routinematige beslissing betreft. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De rechtbankuitspraak wordt hierdoor onherroepelijk. De zaak illustreert het belang van deugdelijke procesvoering in vreemdelingenzaken: het instellen van hoger beroep zonder concrete, gemotiveerde grieven leidt onvermijdelijk tot niet-ontvankelijkheid.