Omgevingsvergunning recreatiewoningen geweigerd wegens strijd ruimtelijke ordening

Samenvatting

In deze zaak bij de Raad van State staat de weigering van twee omgevingsvergunningen voor een recreatieterrein centraal. De eigenaar van het terrein had in maart 2021 gelijktijdig twee vergunningen aangevraagd: één voor de uitbreiding van het aantal recreatiewoningen met vier stuks en één voor het toestaan van vier recreatiewoningen op gronden met de bestemming 'Bos - Bostuin', waarop bouwen krachtens het bestemmingsplan 'Landelijk gebied' niet is toegestaan. Het college weigerde beide vergunningen omdat zij in strijd zijn met een goede ruimtelijke ordening. In bezwaar handhaafde het college dit standpunt. De appellant, die inmiddels niet meer eigenaar is van het terrein, stelt als gevolg van de weigeringen financiële schade te hebben geleden doordat hij het recreatieterrein onder de marktwaarde heeft moeten verkopen. Een eerste relevante kwestie betreft het overgangsrecht rond de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024. Omdat de aanvragen dateren van 30 maart 2021, is op grond van artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht — de Wabo — van toepassing totdat het besluit onherroepelijk wordt. Dit overgangsrecht is voor veel lopende procedures van belang. Processueel speelt de vraag of een door appellant laat ingediend omvangrijk stuk buiten beschouwing moet worden gelaten wegens strijd met de goede procesorde. Het college heeft zich op de zitting op dit standpunt gesteld. De uitspraaktekst is onvolledig aangeleverd, waardoor de uiteindelijke beslissing van de Raad van State over de inhoudelijke beroepsgronden en de schadeclaim niet volledig kan worden beoordeeld. Op basis van de beschikbare informatie betreft het een toepassing van bestaande bestuursrechtelijke en omgevingsrechtelijke kaders, zonder dat fundamenteel nieuwe rechtsvragen worden beantwoord.