Omgevingsvergunning rijhal paardenstalling Roermond vernietigd maar rechtsgevolgen in stand
ECLI:NL:RVS:2025:4651, Raad van State, 01-10-2025, 202301527/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 7 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Roermond opnieuw aan [partij], initiatiefneemster van Ponyhof Femke, een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een rijhal met paardenstalling en bijbehorende voorzieningen op het perceel [locatie 1] te Roermond. [partij] heeft met de aanvraag om een omgevingsvergunning beoogd een al gerealiseerde rijhal met paardenstalling te legaliseren. Bij besluit van 12 december 2017 heeft het college deze omgevingsvergunning verleend. Bij uitspraak van 31 juli 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:2623) heeft de Afdeling dit besluit vernietigd omdat het college voor de beoordeling van de welstand niet kon volstaan met een verwijzing naar een stempeladvies van de Commissie Beeldkwaliteit. Verder heeft de Afdeling met toepassing van artikel 8:113, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht bepaald dat tegen het nieuwe besluit slechts beroep bij haar kan worden ingesteld. Met het besluit van 7 april 2020 heeft het college opnieuw een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen, het uitvoeren van werken en het afwijken van het bestemmingsplan "[locatie 1], Ponyhof Femke".
Kern van de zaak
Omwonenden ([appellant A] en anderen) verzetten zich tegen een omgevingsvergunning die de gemeente Roermond verleende voor legalisering van een al gebouwde rijhal met paardenstalling op de locatie Ponyhof Femke. De zaak sleept al jaren: een eerdere vergunning werd in 2019 al vernietigd wegens een gebrekkig welstandsadvies.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit van 24 januari 2023, maar bepaalt dat de rechtsgevolgen van dit besluit in stand blijven. De doorslaggevende reden is dat het college weliswaar een formeel gebrek heeft gemaakt, maar de inhoudelijke vergunningverlening materieel houdbaar is.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen vaste jurisprudentie over in-stand-laten van rechtsgevolgen en overgangsrecht Omgevingswet; er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld en de impact blijft beperkt tot de specifieke zaak.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht: omdat de aanvraag dateert van 25 september 2017 (vóór inwerkingtreding Omgevingswet), blijft de Wabo (oud recht) van toepassing.
- 2In 2019 vernietigde de Afdeling al een eerdere vergunning wegens onvoldoende welstandsmotivering (enkel stempeladvies Commissie Beeldkwaliteit was onvoldoende).
- 3Het college verleende in 2020 opnieuw een omgevingsvergunning voor bouwen, uitvoeren van werken én afwijking bestemmingsplan.
- 4Het besluit op bezwaar van 24 januari 2023 wordt vernietigd, maar de rechtsgevolgen blijven in stand, waardoor de vergunning feitelijk overeind blijft.
- 5Griffierecht van € 365,00 wordt aan appellanten vergoed door de gemeente Roermond.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak illustreert de toepassing van het overgangsrecht Omgevingswet/Invoeringswet en bevestigt dat in stand laten van rechtsgevolgen mogelijk is bij procedurele gebreken zonder inhoudelijke aantasting van de vergunning.
Praktische impact
Voor de vergunninghouder ([partij]) betekent dit dat de rijhal met paardenstalling feitelijk vergund blijft; omwonenden behalen een formele overwinning (vernietiging besluit) maar de legalisering van het bouwwerk wordt niet teruggedraaid.
Onderwerp-impact
In ruimtelijke ordeningszaken rondom agrarische of recreatieve bouwwerken in het buitengebied bevestigt deze uitspraak dat een gebrekkige motivering in bezwaar kan worden hersteld zonder de vergunning zelf te herroepen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een al jarenlang lopend geschil over de legalisering van een rijhal met paardenstalling (Ponyhof Femke) in de gemeente Roermond. De vergunninghouder diende de aanvraag om omgevingsvergunning in op 25 september 2017, waardoor op grond van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet de Wabo (oud recht) van toepassing blijft, ook al is de Omgevingswet per 1 januari 2024 in werking getreden. Een eerste omgevingsvergunning, verleend op 12 december 2017, werd door de Afdeling bestuursrechtspraak in 2019 al vernietigd omdat het college voor de welstandsbeoordeling niet kon volstaan met een enkel stempeladvies van de Commissie Beeldkwaliteit. Het college verleende vervolgens op 7 april 2020 opnieuw een vergunning voor het bouwen, het uitvoeren van werken en het afwijken van het bestemmingsplan. Na bezwaar van omwonenden handhaafde het college bij besluit van 24 januari 2023 de vergunning, met aanvulling van de motivering en een kleine verschuiving van een voorschrift over landschappelijke inpassing. De centrale juridische vraag was of dit besluit op bezwaar stand kon houden. De Afdeling verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit van 24 januari 2023 wegens een formeel gebrek, maar bepaalt tegelijkertijd dat de rechtsgevolgen van dat besluit in stand blijven. Dit betekent dat de omgevingsvergunning inhoudelijk overeind blijft en de rijhal met paardenstalling feitelijk gelegaliseerd is. Appellanten ontvangen wel het betaalde griffierecht van € 365,00 terug van de gemeente. De uitspraak bevestigt de bestaande praktijk waarbij een vernietiging wegens motiveringsgebreken niet automatisch leidt tot het intrekken van de onderliggende vergunning, mits de inhoudelijke grondslag houdbaar is.