Huurder niet-ontvankelijk in verzet wegens te late dagvaarding

Samenvatting

Deze zaak betreft een geschil over de huur van een bedrijfsruimte aan de [adres] in [plaats], die werd gebruikt voor de opslag van roerende zaken. Eiser, eigenaar van de bedrijfsruimte, sloot mondeling een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd met de bestuurder van gedaagde, tegen een huurprijs van € 907,50 per maand inclusief btw. Vanaf mei 2022 werden de huurtermijnen onregelmatig of slechts gedeeltelijk betaald; vanaf maart 2024 bleef betaling volledig uit. Na vruchteloze aanmaningen startte eiser een kort gedingprocedure en vorderde betaling van de huurachterstand, ontruiming van de bedrijfsruimte op straffe van een dwangsom van € 5.000,00 per dag, betaling van een gebruiksvergoeding van € 907,50 per maand tot de dag van ontruiming en veroordeling in de proceskosten. Bij verstekvonnis van 5 maart 2025 werden deze vorderingen toegewezen bij verstek, omdat gedaagde niet verscheen. Gedaagde stelde vervolgens verzet in tegen dit verstekvonnis. De centrale juridische vraag was of gedaagde tijdig en op de juiste wijze verzet heeft ingesteld overeenkomstig de formele vereisten van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De kantonrechter oordeelt dat dit niet het geval is. Gedaagde voldoet niet aan de formele vereisten voor het instellen van verzet, waardoor zij niet-ontvankelijk wordt verklaard. Aan een inhoudelijke beoordeling van de onderliggende vorderingen wordt dan ook niet toegekomen. Het verstekvonnis van 5 maart 2025 blijft daarmee onaangetast en volledig van kracht. Gedaagde wordt tevens veroordeeld in de kosten van de verzetprocedure ten bedrage van € 1.009,00 (inclusief salaris gemachtigde en nakosten), te vermeerderen met de wettelijke rente bij niet-tijdige betaling. Voor eiser betekent dit dat hij op basis van het onherroepelijke verstekvonnis tot tenuitvoerlegging kan overgaan.