WOZ-beroep ongegrond: waardebepaling woning niet te hoog
ECLI:NL:RBMNE:2026:6052, Rechtbank Midden-Nederland, 08-07-2026, 24/4397
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)WOZ. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde aannemelijk gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank is van een strijdigheid met artikel 1 EP en artikel 14 EVRM geen sprake. Beroep is ongegrond.
Kern van de zaak
Eiseres bestrijdt de WOZ-waarde van haar woning per waardepeildatum 1 januari 2023. Zij acht de werkwijze van de heffingsambtenaar niet transparant en niet controleerbaar. De heffingsambtenaar onderbouwde de waarde met een taxatiematrix op basis van drie vergelijkbare verkopen.
Beslissing van de rechter
Het beroep is ongegrond verklaard. De rechtbank oordeelt dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en vergelijkingstransacties voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Het bezwaar van eiseres tegen de zogenoemde 'fictieve waardebepaling' slaagt niet, omdat dit inherent is aan het systeem van de Wet WOZ.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige WOZ-procedure zonder nieuwe rechtsvragen of precedentwerking; de uitkomst past volledig binnen vaste jurisprudentie en wettelijke systematiek.
Belangrijkste punten
- 1De bewijslast rust op de heffingsambtenaar om aannemelijk te maken dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld.
- 2De heffingsambtenaar heeft de waarde onderbouwd met een taxatiematrix met drie vergelijkingstransacties (€ 2.105.000 – € 3.750.000).
- 3In het belastingrecht geldt een vrije bewijsleer: partijen mogen elk bewijsmiddel inbrengen.
- 4Waardering via vergelijkingstransacties is inherent aan de Wet WOZ als er geen recente verkoop van de woning zelf heeft plaatsgevonden.
- 5Geen proceskostenveroordeling opgelegd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de standaard bewijslastverdeling en de aanvaardbaarheid van de taxatiematrixmethode binnen het WOZ-stelsel. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
Eiseres ontvangt geen verlaging van de WOZ-waarde en draagt de belastinglast op basis van de vastgestelde waarde. Hoger beroep bij Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden is mogelijk binnen zes weken.
Onderwerp-impact
Voor woningeigenaren met een hoogwaardige woning bevestigt deze uitspraak dat abstracte vergelijkingsmethoden bij WOZ-taxaties rechtsgeldig zijn, ook als de woning zelf niet recent is verkocht.
Samenvatting
In deze zaak heeft Rechtbank Midden-Nederland op 8 juli 2026 uitspraak gedaan in een geschil over de WOZ-waarde van een woning per waardepeildatum 1 januari 2023. Eiseres betwistte de door de heffingsambtenaar vastgestelde waarde en stelde dat de gehanteerde werkwijze niet transparant en niet controleerbaar was. Zij kwalificeerde de waardebepaling als 'fictief' omdat de woning zelf niet recent was verkocht en de waarde werd afgeleid uit transacties van andere woningen. De heffingsambtenaar onderbouwde de WOZ-waarde met een taxatiematrix, waarbij drie vergelijkbare woningen in dezelfde plaats als referentie dienden: verkopen in 2022 en 2023 voor respectievelijk € 3.750.000, € 2.925.000 en € 2.105.000. De rechtbank stelde voorop dat de bewijslast op de heffingsambtenaar rust: hij dient aannemelijk te maken dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Vervolgens wees de rechtbank het bezwaar van eiseres tegen de 'fictieve' werkwijze af. Zij overwoog dat de Wet WOZ de heffingsambtenaar nu eenmaal verplicht tot waardevaststelling op basis van vergelijkingstransacties wanneer de woning zelf niet recent is verkocht. Dit is inherent aan het wettelijk systeem en kan eiseres dan ook niet slagen als argument. Bovendien geldt in het belastingrecht een vrije bewijsleer, waarbij partijen elk bewijsmiddel mogen hanteren ter onderbouwing van hun standpunt. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak is geheel in lijn met vaste jurisprudentie rondom WOZ-waarderingen en voegt geen nieuwe rechtsnorm toe.