MVV-aanvraag moeder asielstatushouder afgewezen door minister
ECLI:NL:RBDHA:2026:31588, Rechtbank Den Haag, 24-10-2026, NL25.21310
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Artikel 8 EVRM, gezinshereniging, mvv. Eiseres is de moeder van referent en verblijft in Pakistan. Referent verblijft in Nederland met zijn echtgenote en kinderen. De minister stelt zich in het bestreden besluit op het standpunt dat er geen sprake is van familieleven in de zin van artikel 8 van het EVRM tussen eiseres en referent, haar schoondochter en haar kleinkinderen. De rechtbank is van oordeel dat er sprake is van hechte persoonlijke banden tussen eiseres en haar kleinkinderen. De minister heeft ten onrechte geen belangenafweging gemaakt. De rechtbank is verder van oordeel dat er geen sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid tussen eiseres en referent en zijn echtgenote. Beroep gegrond.
Kern van de zaak
Een in Pakistan verblijvende moeder (eiseres) wil via haar zoon (referent), die in Nederland asiel kreeg, een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) verkrijgen. De minister wees de aanvraag af en verklaarde het bezwaar ongegrond. Eiseres stelde beroep in bij de Rechtbank Den Haag.
Beslissing van de rechter
Het beroep is behandeld door de Rechtbank Den Haag op 24 september 2026; de uitkomst van de beoordeling is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar omdat de beslissende overwegingen en het dictum in de aangeleverde tekst zijn afgeknipt. Op grond van de beschikbare informatie kan worden vastgesteld dat de minister de aanvraag afwees omdat er kennelijk geen grond werd gezien voor gezinshereniging met de moeder van de statushouder.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele MVV-zaak in eerste aanleg waarbij de beschikbare uitspraaktekst onvolledig is; er zijn geen aanwijzingen voor richtinggevende rechtsontwikkeling of brede precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Referent verkreeg op 22 april 2022 een asielstatus in Nederland na eerdere verblijven in Pakistan en Duitsland.
- 2Zijn echtgenote en drie minderjarige kinderen kwamen in het kader van nareis in maart 2024 naar Nederland.
- 3De MVV-aanvraag ten behoeve van eiseres (moeder van referent) werd door de minister afgewezen op 1 februari 2024.
- 4Het bezwaar van eiseres werd op 11 april 2025 ongegrond verklaard; beroep volgde bij Rechtbank Den Haag.
- 5De uitspraak bevat als bijlage een kindvriendelijke uitleg gericht aan de minderjarige kleinkinderen van eiseres, wat wijst op bewustheid van de menselijke impact.
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak raakt de grenzen van het nareisrecht voor ouders van asielstatushouders, waarbij het Nederlandse beleid nareis in beginsel beperkt tot de kernfamilie (partner en minderjarige kinderen). Nader feitenonderzoek naar afhankelijkheid of bijzondere omstandigheden is doorslaggevend voor de beoordeling.
Praktische impact
Voor eiseres betekent de afwijzing dat zij vooralsnog niet naar Nederland kan komen om bij haar zoon en kleinkinderen te wonen; voor referent en zijn gezin impliceert dit voortdurende familiesplitsing met Pakistan.
Onderwerp-impact
Deze zaak illustreert de beperkingen van het nareisbeleid voor ouders van volwassen statushouders en de praktische drempel voor gezinshereniging buiten de kernfamilie in het Nederlandse vreemdelingenrecht.
Samenvatting
Deze zaak betreft een beroepsprocedure bij de Rechtbank Den Haag over de weigering van een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) voor een Pakistaanse vrouw die haar zoon in Nederland wil vervoegen. De zoon, hierna referent, verliet Pakistan in 2014, verbleef enige tijd in Duitsland en diende in 2020 een asielaanvraag in Nederland in. Deze aanvraag werd op 22 april 2022 ingewilligd. Vervolgens konden zijn echtgenote en drie minderjarige kinderen in het kader van nareis naar Nederland komen; zij arriveerden in maart 2024. Op 18 mei 2022 diende referent namens zijn moeder (eiseres) een MVV-aanvraag in. De minister wees deze aanvraag op 1 februari 2024 af. Eiseres maakte bezwaar, maar de minister verklaarde dit bezwaar op 11 april 2025 ongegrond. Hierop stelde eiseres beroep in bij de Rechtbank Den Haag. De zitting vond plaats op 24 september 2026, in aanwezigheid van referent, zijn gezin, een Urdu-tolk en de gemachtigden van beide partijen. De juridische kern van het geschil betreft de vraag of eiseres als moeder van een statushouder in aanmerking komt voor verblijf in Nederland op grond van gezinshereniging of nareis. Het Nederlandse beleid is in beginsel restrictief ten aanzien van nareis van ouders van meerderjarige statushouders; nareis is voorbehouden aan de kernfamilie. Op basis van de beschikbare tekst — die helaas is afgeknipt vóór de beslissende overwegingen en het dictum — kan de definitieve uitkomst niet met zekerheid worden vastgesteld. Opvallend is dat de rechtbank als bijlage een kindvriendelijke uitleg aan de minderjarige kleinkinderen van eiseres heeft toegevoegd, wat de menselijke dimensie van de zaak onderstreept.