Uitzetting naar VS ondanks EVRM-beroepsgronden rechtmatig
ECLI:NL:RBDHA:2026:30798, Rechtbank Den Haag, 19-10-2026, NL25.29834, NL25.23381, NL25.23384, NL25.29841
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Beroepen tegen terugkeerbesluiten. Artikelen 3 en 8 EVRM. De rechtbank verklaart de beroepen gegrond en vernietigt de bestreden besluiten, maar bepaalt dat de rechtsgevolgen van de vernietigde besluiten in stand blijven. Mondelinge uitspraak
Kern van de zaak
Twee eisers (vermoedelijk Amerikaans staatsburgers) vochten voor de Rechtbank Den Haag besluiten aan van de minister waarmee hun verblijf in Nederland werd beëindigd en zij werden uitgezet naar de Verenigde Staten. Zij beriepen zich op schending van artikel 3 EVRM (medische situatie) en artikel 8 EVRM (privé- en gezinsleven).
Beslissing van de rechter
De rechtbank vernietigt de bestreden besluiten, maar bepaalt dat de rechtsgevolgen daarvan in stand blijven; de verzoeken om een voorlopige voorziening worden afgewezen. Doorslaggevend is dat eisers onvoldoende medische documentatie hebben overgelegd ter onderbouwing van hun EVRM-artikel 3-beroep, en dat het artikel 8-beroep evenmin slaagt; eisers zijn inmiddels al teruggekeerd naar de VS.
Impactscore
LaagDe uitspraak past in een vaste lijn van lagere rechtspraak over stelplicht bij EVRM-beroepen en heeft geen nieuwe rechtsvragen beantwoord; de zaak is feitelijk beperkt tot de individuele omstandigheden van twee eisers.
Belangrijkste punten
- 1Eisers zijn vrijgesteld van griffierecht; procesbelang wordt ondanks terugkeer naar VS aangenomen vanwege lopende SIS-signalering.
- 2Artikel 3 EVRM-beroep faalt: geen enkel medisch bewijs overgelegd over aard aandoening, benodigde behandeling of beschikbaarheid in de VS.
- 3Artikel 8 EVRM-beroep slaagt evenmin (motivering slechts gedeeltelijk opgenomen in beschikbare tekst).
- 4De besluiten worden vernietigd, maar de rechtsgevolgen blijven in stand — een formele fout doet aan de materiële uitkomst niet af.
- 5De minister wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 2.802,-.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strenge stelplicht bij medische EVRM-artikel 3-beroepen in vreemdelingenzaken: blote stellingen over medische omstandigheden zonder concrete onderbouwing zijn onvoldoende. Het aannemen van procesbelang bij SIS-signalering ook na feitelijk vertrek sluit aan bij de lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak van 21 maart 2024.
Praktische impact
Eisers keren definitief terug naar de VS zonder dat hun verblijfsrechtelijke positie in Nederland wordt hersteld; de SIS-signalering blijft een praktisch belemmering voor toekomstige toegang tot het Schengengebied.
Onderwerp-impact
Voor vreemdelingen die zich beroepen op medische omstandigheden om uitzetting te voorkomen, benadrukt deze uitspraak de noodzaak van tijdige en concrete medische documentatie; een louter mondeling beroep op gezondheidsklachten volstaat niet.
Samenvatting
In deze vreemdelingenzaak bij Rechtbank Den Haag stonden besluiten van de minister centraal waarbij het verblijf van twee eisers — vermoedelijk Amerikaans staatsburgers — in Nederland werd beëindigd met een terugkeerverplichting naar de Verenigde Staten. Eisers verzochten schorsing van de besluiten via een voorlopige voorziening en voerden in beroep aan dat de besluiten in strijd zijn met artikel 3 en artikel 8 EVRM. Een eerste processuele vraag betrof het procesbelang: eisers waren op 7 oktober 2026 al teruggekeerd naar de VS. De rechtbank oordeelde terughoudend te moeten zijn met het verwerpen van procesbelang en kende dit toe, mede gelet op de bestaande SIS-signalering die gevolgen heeft voor toekomstige toegang tot het Schengengebied. Het beroep op artikel 3 EVRM — verbod van onmenselijke behandeling — op grond van medische omstandigheden werd verworpen. Hoewel eisers voorafgaand aan de besluiten al melding hadden gemaakt van gezondheidsproblemen, hadden zij geen enkel stuk overgelegd waaruit de aard van de aandoening, de benodigde behandeling of de beschikbaarheid van die behandeling in de VS bleek. Aan de minimale stelplicht werd daarmee niet voldaan. Het beroep op artikel 8 EVRM slaagde evenmin, hoewel de volledige motivering op dit punt niet in de beschikbare tekst is opgenomen. De rechtbank vernietigt de bestreden besluiten — vermoedelijk wegens een formeel gebrek — maar laat de rechtsgevolgen volledig in stand, zodat de materiële uitkomst voor eisers ongewijzigd blijft. De verzoeken om een voorlopige voorziening worden afgewezen. De minister wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 2.802,-. Eisers worden definitief vrijgesteld van griffierecht.