Beroep vreemdeling ongegrond wegens niet-ontvangen herstelverzuimbrief
ECLI:NL:RBDHA:2026:28506, Rechtbank Den Haag, 26-06-2026, NL24.19706
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)VK; aanvraag EU-verblijfsvergunning langdurig ingezetenen; ontvangst herstelverzuimbrief; artikel 8 van het EVRM; ogg.
Kern van de zaak
Een vreemdeling die illegaal in Nederland verblijft, vecht een beslissing van de IND aan. Verweerder had een herstelverzuimbrief gestuurd aan de gemachtigde van eiser, maar eiser stelt dat noch hij noch zijn gemachtigde de brief heeft ontvangen. De vraag is of het bezwaar terecht kennelijk ongegrond is verklaard.
Beslissing van de rechter
Het beroep is ongegrond verklaard. Doorslaggevend was dat verweerder mocht volstaan met toezending van de herstelverzuimbrief aan de gemachtigde van eiser, en dat onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat de niet-aangetekende brief niet is ontvangen.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen bestaande vaste rechtspraak van de Afdeling over bekendmaking en bewijslast bij niet-aangetekende post; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de impact is beperkt tot de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Op grond van artikel 6:17 Awb loopt contact met een bestuursorgaan via de gemachtigde zodra die is aangesteld; toezending aan de gemachtigde geldt als correcte bekendmaking.
- 2Het illegale verblijf van eiser in Nederland maakt niet dat hij de herstelverzuimbrief niet had kunnen ontvangen via zijn gemachtigde.
- 3Bij niet-aangetekende post rust de bewijslast in beginsel op het bestuursorgaan om aannemelijk te maken dat de brief is ontvangen, conform vaste Afdelingsjurisprudentie (o.a. RVS:2019:2488 en RVS:2022:1138).
- 4De gestelde postproblemen op het advocatenkantoor van de gemachtigde zijn onvoldoende onderbouwd om de ontvangst te weerleggen.
- 5Het beroep op de Afdelingsuitspraak van 22 april 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:2145) heeft de rechtbank niet tot een ander oordeel gebracht.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat toezending van processtukken aan een bekende gemachtigde voldoende is voor rechtsgeldige bekendmaking, ook in vreemdelingenzaken. De bewijslast bij niet-aangetekende post blijft bij het bestuursorgaan, maar onvoldoende onderbouwde stellingen van de geadresseerde worden niet gehonoreerd.
Praktische impact
Voor vreemdelingen en hun gemachtigden onderstreept deze uitspraak het belang van een betrouwbare postbezorging op het kantooradres van de advocaat; postproblemen moeten goed gedocumenteerd worden om succesvol een beroep te kunnen doen op niet-ontvangst.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken betekent dit dat een illegaal verblijf op zichzelf geen grond is om afwijkende communicatievereisten te stellen; de reguliere regels voor bekendmaking via de gemachtigde gelden onverkort.
Samenvatting
In deze zaak stond de vraag centraal of verweerder (vermoedelijk de IND) het bezwaar van een illegaal in Nederland verblijvende vreemdeling terecht kennelijk ongegrond had verklaard, nadat eiser zou hebben verzuimd te reageren op een herstelverzuimbrief van 27 maart 2024. Eiser voerde aan dat noch hijzelf noch zijn gemachtigde de brief had ontvangen, mede vanwege gestelde postproblemen op het advocatenkantoor. Daarnaast betwistte hij dat zijn illegale verblijfsstatus het ontvangen van post in de weg stond. De Rechtbank Den Haag oordeelde dat op grond van artikel 2:1 juncto artikel 6:17 van de Awb het bestuursorgaan mag volstaan met toezending van stukken aan de bekende gemachtigde. Het illegale verblijf van eiser doet daar niet aan af: de communicatie loopt via de gemachtigde, niet via eiser zelf. De rechtbank erkende tevens de vaste Afdelingsjurisprudentie dat bij niet-aangetekende post de bewijslast in beginsel bij het bestuursorgaan ligt om aannemelijk te maken dat de brief wél is ontvangen. De rechtbank concludeerde echter dat eiser onvoldoende concrete feiten had aangedragen om de niet-ontvangst aannemelijk te maken, en dat de gestelde postproblemen op het advocatenkantoor onvoldoende waren onderbouwd. Ook het beroep op de recente Afdelingsuitspraak van 22 april 2026 kon eiser niet baten. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. De uitspraak heeft een beperkte juridische impact, omdat zij aansluit bij reeds gevestigde jurisprudentie over bekendmaking via gemachtigden en de bewijslast bij niet-aangetekende post. Praktisch gezien benadrukt de zaak het belang voor gemachtigden in vreemdelingenzaken om postproblemen tijdig en gedegen te documenteren, wil men met succes een beroep doen op niet-ontvangst van processtukken.