Asielaanvraag Albanese man om medische redenen afgewezen

Samenvatting

Een Albanese man van 41 jaar, nagenoeg blind, vroeg op 16 juli 2026 asiel aan in Nederland. Hij voerde aan dat hij medische behandeling voor zijn ogen nodig heeft die in Albanië praktisch onmogelijk of financieel onhaalbaar is. De IND wees de aanvraag af als kennelijk ongegrond, omdat de aangevoerde gronden niet raken aan vluchtelingschap of ernstige schade in de zin van de Kwalificatierichtlijn, en Albanië wordt aangemerkt als veilig land van herkomst. De Rechtbank Den Haag toetste het besluit zonder zitting, zoals toegestaan door artikel 8:54 Awb. De centrale juridische vraag was of verweerder de aanvraag terecht als kennelijk ongegrond heeft afgewezen en of Albanië voor eiser persoonlijk als veilig land kan worden beschouwd. De rechtbank beantwoordde beide vragen bevestigend en verklaarde het beroep ongegrond. Ten eerste staat de EU-kandidaatstatus van Albanië aan de basis van de kwalificatie als veilig land van herkomst; eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat deze presumptie in zijn geval niet opgaat. Ten tweede vormt de enkele, niet-onderbouwde stelling dat hij in Albanië geen menswaardig bestaan kan opbouwen onvoldoende grond: eiser heeft aantoonbaar een hogere opleiding afgerond en werkervaring opgedaan in Albanië. De eveneens niet-onderbouwde bewering over lange wachttijden voor medische behandeling volstaat niet om persoonlijk gevaar aannemelijk te maken. Medische nood en financiële beperkingen zijn in het asielrecht geen grond voor internationale bescherming, tenzij zij de drempel van artikel 3 EVRM of een vergelijkbare bepaling halen, wat hier niet is gesteld noch aangetoond. Eiser ontvangt geen vergoeding van proceskosten. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking en bevestigt de bestaande bestuurspraktijk rond asielaanvragen vanuit veilige landen van herkomst.