Verzet ongegrond: bestuurlijke dwangsom terecht niet verbeurd in vreemdelingenzaak

Samenvatting

In deze zaak heeft Rechtbank Den Haag uitspraak gedaan op een verzet dat was ingesteld tegen een eerdere buiten-zittinguitspraak van 19 december 2025. In die eerdere uitspraak had de rechtbank het beroep van opposant kennelijk gegrond verklaard, omdat de bevoegde bestuursautoriteit (vermoedelijk de IND of staatssecretaris van Justitie en Veiligheid) niet tijdig had beslist op een vreemdelingenrechtelijke aanvraag. Daarbij had de rechtbank een beslistermijn en een rechterlijke dwangsom opgelegd, maar geoordeeld dat de bestuurlijke dwangsom niet was verbeurd. Opposant verzette zich tegen deze uitspraak en voerde aan dat de bestuurlijke dwangsom ten onrechte niet was opgelegd. Hij stelde dat de uitsluiting van de bestuurlijke dwangsom op grond van artikel 71b van de Vreemdelingenwet in strijd is met de artikelen 6 en 13 van het EVRM en artikel 47 van het EU-Handvest van de grondrechten. Volgens opposant maakt deze uitsluiting het beroepsrecht illusoir en holt het de effectieve rechtsbescherming uit. Tevens meende opposant dat de zaak ten onrechte als lichte zaak was gekwalificeerd en vereenvoudigd was afgedaan. De verzetrechter beoordeelt uitsluitend of in de beroepszaak het eindoordeel buiten redelijke twijfel stond. Na die toets verklaart de rechtbank het verzet ongegrond. Hoewel de motivering van de beslissing over de bestuurlijke dwangsom in de eerdere uitspraak ontbrak, leidt dit op zichzelf niet tot gegrondverklaring van het verzet. De rechter oordeelt dat de combinatie van rechterlijke dwangsom en beslistermijn voldoende rechtsbescherming biedt, en dat de uitsluiting van de bestuurlijke dwangsom in vreemdelingenzaken niet in strijd is met de ingeroepen grondrechtelijke bepalingen. De uitspraak heeft een beperkte reikwijdte en betreft een individuele zaak zonder fundamentele nieuwe rechtsontwikkeling.