Rechtbank wijst verzoek vernietiging erkenning kinderen af

Samenvatting

In deze zaak bij de Rechtbank Den Haag verzoekt een man de vernietiging van de erkenning van twee kinderen die hij heeft erkend terwijl hij niet hun biologische vader is. De man leerde de vrouw pas enkele jaren na de geboorte van de kinderen kennen en erkende hen gedurende hun affectieve relatie. Hij stelt dat hij dit heeft gedaan onder emotionele druk van de vrouw, die hem zou hebben voorgespiegeld dat aan de erkenning geen reële rechten of verplichtingen zouden zijn verbonden na een eventuele relatiebreuk. Kort na de erkenning verbrak de vrouw de relatie, waarna de man geen contact meer heeft gehad met de kinderen. De juridische basis voor het verzoek is artikel 1:205 lid 1 BW, dat vernietiging van een erkenning mogelijk maakt indien de erkenner niet de biologische vader is. De man beroept zich primair op dwaling en subsidiair op een schending van artikel 8 EVRM: de voortdurende familierechtelijke band brengt financiële en erfrechtelijke verplichtingen met zich mee die een levenslange inmenging in zijn privéleven vormen, zonder dat daarvoor een rechtvaardiging bestaat bij gebreke van enige feitelijke relatie met de kinderen. Aanleiding voor het verzoek is mede een door de gemeente opgelegde verhaalsbijdrage. Een bijzondere curator is benoemd om de belangen van de minderjarigen te vertegenwoordigen. De man betwist het advies van de bijzondere curator. De rechtbank weegt de belangen van de kinderen, het beroep op dwaling en de EVRM-toets af. De eindbeslissing is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar, waardoor de definitieve uitkomst met enige onzekerheid moet worden beschreven.