Beroep gegrond: minister moet alsnog beslissen over nareis asiel

Samenvatting

In deze zaak heeft een asielzoeker beroep ingesteld bij de Rechtbank Den Haag omdat de minister van Justitie en Veiligheid niet tijdig had beslist op zijn aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van gezinshereniging op grond van nareis asiel en artikel 8 EVRM. Voor aanvragen ingediend vóór 28 maart 2025 geldt een wettelijke beslistermijn van 90 dagen, die de minister mag verlengen met maximaal drie maanden. De minister heeft van deze verlengingsbevoegdheid gebruikgemaakt, maar ook daarna is geen besluit genomen. Eiser heeft de minister vervolgens schriftelijk in gebreke gesteld, waarna hij na het uitblijven van een besluit binnen twee weken beroep heeft ingesteld. De rechtbank heeft de zaak zonder zitting afgedaan en eerst vastgesteld dat eiser terecht vrijstelling van griffierecht is verleend. Vervolgens heeft de rechtbank geoordeeld dat de wettelijke beslistermijn ruimschoots was verstreken en de ingebrekestelling rechtsgeldig was ingediend, zodat het beroep ontvankelijk was. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt het met een besluit gelijkgestelde niet tijdig beslissen. De minister wordt opgedragen binnen acht weken na verzending van de uitspraak een besluit bekend te maken of nader onderzoek aan te bieden; indien nader onderzoek wordt aangeboden, geldt een termijn van twintig weken. Om naleving te waarborgen is een dwangsom van €100 per dag opgelegd voor elke dag dat de minister na het verstrijken van die termijn in gebreke blijft. De uitspraak is inhoudelijk weinig verrassend en past volledig binnen de vaste lijn van bestuursrechtelijke rechtspraak over niet tijdig beslissen in vreemdelingenzaken.