Hoge Raad vernietigt uitspraak over parkeerbelasting bezorger

Samenvatting

In deze zaak stond de vraag centraal of een pakketbezorger die zijn auto stilzette om een pakket te bezorgen, vrijgesteld was van parkeerbelasting op grond van de uitzondering voor 'onmiddellijk laden en lossen' in de gemeentelijke parkeerbelastingverordening. Het gerechtshof had geoordeeld dat dit het geval was en kende de vrijstelling toe. Daartegen werd beroep in cassatie ingesteld, met als kern het verwijt dat het hof het begrip 'onmiddellijk laden en lossen' te ruim had uitgelegd. De Hoge Raad stelt de cassant in het gelijk. Onder verwijzing naar zijn eerder arrest van 17 januari 2025 (ECLI:NL:HR:2025:90) bevestigt de Hoge Raad dat dit begrip eng moet worden uitgelegd en dat het hof die grens heeft overschreden. De uitspraak van het hof kan daarom niet in stand blijven. De zaak wordt terugverwezen naar het Gerechtshof Amsterdam voor nader onderzoek. Het verwijzingshof dient vast te stellen wat de omvang en het gewicht was van het pakket of de combinatie van pakketten die de bezorger afleverdetijdens het stilstaan van zijn voertuig. De Hoge Raad benadrukt uitdrukkelijk dat de stelplicht en de bewijslast hiervan op de belastingplichtige rusten, dus op de bezorger zelf. Dit arrest heeft praktische betekenis voor de pakketbezorgingssector en voor de gemeentelijke handhaving van parkeerbelasting. Het maakt duidelijk dat de vrijstelling wegens laden en lossen niet automatisch geldt bij elke pakketbezorging, maar afhankelijk is van de aard en omvang van de lading. Bezorgers die een beroep op de vrijstelling willen doen, zullen dit met feiten moeten onderbouwen. Voor gemeenten biedt het arrest een stevige basis om parkeerbelasting te heffen bij bezorgers die kleine of lichte pakketten afleveren.