Hoge Raad verklaart cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1930, Hoge Raad, 13-11-2026, 26/02049
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige (belanghebbende) stelde beroep in cassatie in tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. De griffier stelde belanghebbende in de gelegenheid griffierecht te betalen, maar dit bleef uit. Belanghebbende betoogde dat de verplichting tot voorafgaande betaling van griffierecht in strijd is met artikel 47 van het EU-Handvest.
Beslissing van de rechter
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb, omdat het griffierecht niet is voldaan. Het argument dat voorafgaande griffierechtheffing in strijd is met artikel 47 EU-Handvest en de plicht tot prejudiciële verwijzing naar het HvJ EU wordt verworpen onder verwijzing naar HR 12 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:915.
Impactscore
LaagDe Hoge Raad past hier slechts zijn eigen arrest van 12 juni 2026 toe zonder nieuwe rechtsvraag te beantwoorden; het betreft een procedurebeslissing zonder inhoudelijke beoordeling van het geschil.
Belangrijkste punten
- 1Niet-betaling van griffierecht binnen de gestelde termijn leidt dwingend tot niet-ontvankelijkheid op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb.
- 2Belanghebbende betoogde tevergeefs dat voorafgaande heffing van griffierecht onverenigbaar is met artikel 47 EU-Handvest jo. artikel 52 EU-Handvest.
- 3De Hoge Raad ziet geen aanleiding prejudiciële vragen te stellen aan het HvJ EU, conform zijn eerdere arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915).
- 4De brief van aangetekende verzending is volgens Track&Trace afgeleverd; ontvangst wordt daarmee rechtens aangenomen.
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Impactanalyse
Juridische impact
Dit arrest bevestigt de vaste lijn van de Hoge Raad dat het Nederlandse griffierechtstelsel (voorafgaande betaling als ontvankelijkheidsvoorwaarde) niet in strijd is met artikel 47 EU-Handvest en dat een prejudiciële verwijzing op dit punt niet aan de orde is. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige precedentwaarde naast het richtinggevende arrest van 12 juni 2026.
Praktische impact
Belastingplichtigen die cassatieberoep instellen dienen tijdig griffierecht te voldoen; het niet betalen leidt onherroepelijk tot niet-ontvankelijkheid, ook wanneer EU-grondrechtelijke argumenten worden aangevoerd. Een beroep op strijd met het EU-Handvest zonder nieuw argument biedt geen soelaas.
Onderwerp-impact
In belastingzaken biedt het opwerpen van EU-Handvestargumenten tegen de griffierechtplicht geen ontsnapping aan de ontvankelijkheidseis; procesdeelnemers worden geacht de financiële drempel te aanvaarden als een gerechtvaardigde en proportionele maatregel.
Samenvatting
In deze zaak had een belastingplichtige beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam (nrs. 25/1286 t/m 25/1296). De griffier van de Hoge Raad stuurde op 1 juli 2026 een aangetekende brief met het verzoek griffierecht te voldoen binnen vier weken. Uit Track&Trace-gegevens bleek de brief te zijn afgeleverd, maar betaling bleef uit. Op 30 juli 2026 werd belanghebbende via het digitale dossier nogmaals in de gelegenheid gesteld te verklaren waarom het griffierecht niet was betaald. In zijn reactie van 28 augustus 2026 voerde belanghebbende aan dat de verplichting tot voorafgaande betaling van griffierecht als ontvankelijkheidsvoorwaarde onverenigbaar is met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (recht op effectieve rechterlijke bescherming) in samenhang met artikel 52 (beperkingsclausule). Volgens belanghebbende zou het HvJ EU bij een prejudiciële vraag oordelen dat heffing achteraf – bij ongegrond beroep – een veel evenrediger alternatief is, en was de Hoge Raad verplicht die vragen te stellen. De Hoge Raad verwierp dit betoog volledig. Onder verwijzing naar rechtsoverwegingen 3.1.3 tot en met 3.4 van zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) oordeelde de Hoge Raad dat er geen aanleiding bestaat prejudiciële vragen te stellen aan het HvJ EU: de Nederlandse regeling is niet in strijd met artikel 47 EU-Handvest. Nu het griffierecht niet was voldaan, verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. Er werd geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak heeft geen zelfstandige precedentwerking maar bevestigt de bestendigde lijn dat het EU-Handvest geen basis biedt om de Nederlandse griffierechtsystematiek terzijde te schuiven.