Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1920, Hoge Raad, 13-11-2026, 26/01968
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige (belanghebbende) stelde beroep in cassatie in bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. Belanghebbende weigerde het griffierecht vooraf te betalen en betoogde dat deze verplichting in strijd is met artikel 47 van het EU-Handvest van de grondrechten.
Beslissing van de rechter
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb, omdat het griffierecht niet tijdig is voldaan. Het betoog dat het EU-Handvest verplicht tot heffing achteraf bij ongegrond beroep wordt verworpen, en de Hoge Raad ziet geen aanleiding prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie.
Impactscore
LaagHet arrest betreft een procedurele niet-ontvankelijkheid en bevestigt reeds bestaande rechtspraak (ECLI:NL:HR:2026:915); het stelt geen nieuwe rechtsregels en heeft beperkte precedentwerking buiten de bevestiging van de griffierechtplicht.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht niet betaald binnen de gestelde termijn van vier weken, ondanks aangetekende kennisgeving en aanvullende gelegenheid tot toelichting.
- 2Belanghebbende beriep zich op artikel 47 juncto artikel 52 EU-Handvest en stelde dat heffing achteraf bij ongegrond beroep evenrediger zou zijn.
- 3De Hoge Raad verwijst naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) en handhaaft zijn oordeel dat geen prejudiciële vragen nodig zijn.
- 4Niet-ontvankelijkverklaring volgt dwingend uit artikel 8:41 lid 6 Awb bij niet-betaling van griffierecht.
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Impactanalyse
Juridische impact
Dit arrest bevestigt de vaste lijn van de Hoge Raad dat de voorafgaande griffierechtplicht van artikel 8:41 Awb niet in strijd is met het EU-Handvest en dat hierover geen prejudiciële vragen aan het HvJ EU gesteld hoeven te worden. Het arrest consolideert de rechtspraak uit ECLI:NL:HR:2026:915.
Praktische impact
Belastingplichtigen die cassatie instellen moeten het griffierecht tijdig betalen; het niet betalen leidt onvermijdelijk tot niet-ontvankelijkheid, ongeacht inhoudelijke argumenten over de verenigbaarheid met Europees recht.
Onderwerp-impact
Voor belastingprocedures bij de Hoge Raad blijft de drempel van vooraf te betalen griffierecht ongewijzigd gehandhaafd, zonder uitzonderingen op grond van het EU-Handvest.
Samenvatting
In deze zaak had een belastingplichtige beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. De griffier van de Hoge Raad had de belanghebbende per aangetekende brief geïnformeerd over de verschuldigdheid van griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Ondanks bewijs van aflevering via PostNL Track & Trace bleef betaling uit. Vervolgens werd de belanghebbende in de gelegenheid gesteld te verklaren waarom het griffierecht niet was betaald, waarvan gebruik werd gemaakt via een brief ingediend op 25 augustus 2026. In die brief voerde de belanghebbende aan dat de verplichting om griffierecht vooraf te betalen op straffe van niet-ontvankelijkheid in strijd is met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52. Belanghebbende stelde dat heffing achteraf – uitsluitend bij een ongegrond beroep – een veel evenrediger systeem zou zijn en verzocht de Hoge Raad hierover prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. De Hoge Raad verwierp dit betoog. Onder verwijzing naar zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915), waarin dezelfde kwestie reeds uitvoerig was behandeld, oordeelde de Hoge Raad dat er geen aanleiding bestaat prejudiciële vragen te stellen. De argumenten van de belanghebbende leveren geen grond op voor het oordeel dat het verzuim het griffierecht te betalen haar niet kan worden toegerekend. Nu het griffierecht niet was voldaan, volgde de niet-ontvankelijkverklaring dwingend uit artikel 8:41 lid 6 Awb. Het cassatieberoep werd niet-ontvankelijk verklaard, zonder veroordeling in de proceskosten. De uitspraak consolideert bestaande rechtspraak en introduceert geen nieuwe rechtsnormen.