Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

Deze zaak betreft een beroep in cassatie bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 17 maart 2026 in een belastingkwestie met tien samenhangende zaaknummers. De procedure strandt echter op een puur processuele drempel: het niet-betalen van griffierecht. De griffier had de belanghebbende op 11 juni 2026 per aangetekende brief gewezen op de verschuldigdheid van het griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Uit Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het door de belanghebbende opgegeven adres. Desondanks bleef betaling uit. Op 10 juli 2026 plaatste de griffier vervolgens een bericht in het digitale dossier, waarbij de belanghebbende tot 7 augustus 2026 de gelegenheid kreeg om te verklaren waarom het griffierecht niet was voldaan. Van deze herstelmogelijkheid werd niet tijdig gebruikgemaakt. De brief die op 12 augustus 2026 via het webportaal binnenkwam, was te laat en werd buiten beschouwing gelaten. Op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) leidde dit onontkoombaar tot niet-ontvankelijkverklaring van het beroep in cassatie. De Hoge Raad zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak heeft geen inhoudelijke precedentwerking, maar illustreert hoe fataal termijnverzuim bij griffierecht is: zelfs bij een overschrijding van slechts enkele dagen bestaat geen ruimte voor herstel. Voor de belanghebbende betekent dit dat de tien zaken bij het Gerechtshof Amsterdam onherroepelijk zijn geworden zonder dat de Hoge Raad zich over de inhoud heeft kunnen uitspreken.